Follow by Email

tirsdag 14. desember 2010

Me har all mogeleg grunn til å stola på Herren


Salme 37,3-5

3 Lit på Herren og gjer det gode,
så skal du få bu i landet.
Legg vinn på truskap!
4 Ha di lyst og glede i Herren,
så skal han gje deg det hjarta ditt ynskjer!
5 Legg din veg i Herrens hand,
lit på han, så skal han gripa inn.

Å stola på Herren og gjera det gode er sjølve kjerna i kristendomen. Den som held på med dette, er på sporet. Vanskelegare er det ikkje å vera kristen.

Vidare lovar Gud at dei som lever slik, skal få bu i landet. Bakgrunnen for denne lovnaden er som følgjer: Gud hadde sagt til Israelsfolket i 5.Mosebok at dersom dei ikkje stolte på han, og ikkje gjorde det som godt var, ville dei bli landsforvist, noko som også hende både i 722 f.Kr, 589 f. Kr og 70 e. Kr. Og når Israel no har fått koma attende til Erez Israel, står dei andsynes den same utfordringa som før, dei må koma til tru og lata seg styra av det gode for å få bli verande.

For oss som kristne handlar det om å tilhøyra Guds rike. Borgarskapet går gjennom ei levande tru som viser seg i trufast kjærleik. Kjærleiken til Gud og nesten er Guds rikes fremste varemerke, ein kjærleik som trur alt, vonar alt og toler alt (1.Kor. 13). Ein slitesterk kjærleik.

Israelittane vart landsforviste når dei var vantru og ulydige. Slik går me av heidningeætt evig fortapt dersom me er vantru og ulydige.

Bibelen snakkar mykje om glede, og der Gud bur er det berre glede. Himmelen er ein frydefull plass. Difor vil Gud at du også skal vera eit glad kristen som reflekterer hans personlegdom mellom menneska. Då vil han oppfylla alt det hjarta ditt ynskjer. Det høyrest nesten for godt ut til å vera sant, men det er likevel såpass interessant at me sjølvsagt vil testa det ut. Ikkje sant? Frå no av er det altså slutt med å vera trist, misfornøgd og sur.

Kristne strevar ofte hardt med å tena Gud. Men dei gjer ein stor feil, dei arbeider i eiga kraft og ut frå eigne evner. Resultatet vert magert. Her inviterer difor Gud oss til å leggja alle prosjekta våre over på han og be han om å ta dei i sine hender. Då grip han inn og overtek heile smørja, og då let ikkje resultata venta på seg. Kva det handlar om? Det handlar om å slutta å planleggja og administrera så mange aktivitetar og gå over til å be. Slik legg me vår veg i Herrens hand.

Bøn: Gode Gud! Hjelp oss å stola på deg og gjera det gode mot alle menneske. Gje oss ei sann og levande tru som syner seg i oppofrande kjærleik. Fyll hjarto våre med himmelsk glede, og gje oss eit rett perspektiv på tenesta slik at me vigslar oss til bøn heller enn til aktivitetar som me sjølve har funne på. Miskunna deg over oss, Herre. Amen.

mandag 13. desember 2010

Salme 37,1-2


Harmast ikkje på dei som gjer vondt,
misunn ikkje dei som gjer urett!
2 For dei visnar så snart som graset
og turkar bort som grøne groen.

Gud vil ikkje at me skal bli sinte på dei som gjer det vonde, og ikkje misunna dei som kjem lettvint til pengane eller har framgang pga urett. Det er mange av dei. Han vil ha oss til å forstå at desse menneska ikkje har noko framtid, og difor bør me ikkje irritera oss på dei, men synast inderleg synd i dei og be til Gud for dei at dei skal bli frelst. For dette livet er likevel så kort. Alle skal me visna som graset og tørka bort som spirande blomster som ikkje får vatn. Døden ventar på oss, og etterpå Gud og hans dom. Då vil alle som har blitt rike på urett vis, bli dømt til evig fattigdom. Det er i alle fall ingen ting å misunna dei. Det blir eit slit som aldri tek slutt.

Mange kristne misser dette perspektivet og blir sure når dei ser at nokon kan leva feitt utan at dei kjenner og ottast Gud, medan dei truande må slita for å få endane til å møtast. Dei tenkjer og lever som om me skal vera her i verda for all framtid, og det verkar som om dei har gløymt heilt ut at livet skal ta slutt og at det kjem ein dom etterpå. Men det gjer det. Då skal dei som har gjort godt gå inn til evig glede, medan dei som har gjort vondt vil erfara ei evig sorg.

Difor bør ikkje kristne vera opptekne av at det går dei vonde godt, men sjølve vera opptekne av å gjera godt, elles kjem dei under den same domen som dei vonde.

Bøn:

Gode Gud og Far, du som elskar både gode og vonde. Hjelp oss å ha augo våre festa på Jesus, og hjarto våre innretta på han, slik at me kan følgja han og leva rett. Ingenting har så stor verdi for deg som dei menneska du har skapt, anten dei er gode eller vonde, og du har sendt oss ut for å sikra kvart menneske for ditt evige rike. Gjer oss kompetente til å gjera denne jobben godt med stor iver, glede og interesse. Gje oss å sjå kvart menneske med dine augo og bli djupt gripne av din kjærleik til dei. Me er så kalde og likesæle, og gjev strengt teke blaffen i korleis dei går med folk. Det er vår urett. Herre, transformer oss og gje oss Kristi sinn. Amen.