tirsdag 27. februar 2024

Kan Kina implodera i laupet av dei neste tre-fire åra?

Det er mange store leilighetskompleks i Kina. Men det er eit problem: dei er laga av billig og simpel sement. No smuldrar dei.

Men mykje anna som smuldrar også.

President Xi sin totalitære maktpolitikk har fått utanlandske investorar til å trekka seg ut av landet. No manglar Kina kapital. Arbeidsløysa er skyhøg, og særleg mellom unge. Styresmaktene nektar å offentleggjer desse tala. Dei unge i Kina trur ikkje lenger på framtida. Dei «legg seg flat», noko som betyr at dei er både arbeidslause og ugifte. Dei droppar ut.

2023 var økonomisk det verste året sidan 1976. Ein studie syner at over ein milliard kinesarar lever fattigdom.

Den kinesiske aksjemarknaden har tapt mellom 7 og 8 trillionar dollar sidan 2021. (Ein trillion er ein milliard milliard, altså 1000 000 000 000 000 000)

Kinaekspert Gordon Chang seier til CBN-News at Kina no er  «i ein tilstand av kaos. Ei dyster kjensle har gripe folket og gjennomsyrer samfunnet».

I tillegg er demografien i landet i fritt fall. I fjor var det første gong sidan 1960  at det døydde fleire menneske enn som vart fødde. I 2040 vil landet ha 400 millionar pensjonistar. Den mangeårige eittbarnspolitikken har resultert i stor mangel på unge kvinner (jentefoster vart i stor grad aborterte bort), og dei som finst, vil i liten grad stifta familie og føda barn, seier Chang.

Chang meiner også at at Kina sitt mislukka forsøk på å skremma folk på Taiwan til å stemma for ein Kinavenleg president då dei nyleg hadde val, har ført øyriket lenger bort frå Beijing enn før. 

Han seier vidare at president Xi fryktar opposisjon, noko som fører til utrenskingar i den politiske toppleiinga. Han er redd for at Xi sin einaste utveg med tanke på å koma seg unna med det som no skjer, er å gå til storkrig.

Josh Birenbaum i the Foundation for Defense of Democracie meiner at dersom ikkje Kina snarast gjennomfører ein dramatisk politisk snuoperasjon, ser framtida mørk ut for landet. «Eg trur at dei i laupet av dei neste tre til fire åra vil samfunnet rotna før landet imploderer, nett slik me ser skje med dei store leilighetskompleksa.»


torsdag 8. februar 2024

Den norske kyrkja (DNK) er redd for at Gazakrigen kjem til å splitta kyrkja i Noreg

 Ja, dette melde NRK Dagsnytt i går morgon. Og grunnen skal vera eit aukande tal kristne som støttar Israel i deira kamp for å utvida territoriet sitt, som det så kjekt heiter frå Torkell Brekke, professor i religionshistorie. Han framstår som DNK sin talsmann i denne saka. Det er direkte umoralsk å støtta Israel i dette, seier han vidare. 

Men handlar Gazakrigen om ekspansjon? Har Brekke fullstendig gløymt ut at Hamas gjekk til åtak på Israel 7.oktober med tusenvis av tungt væpna terroristar og drap 1200 jødar med kaldt blod, og at dei trugar med å gjera det same gong etter gong inntil det ikkje er ein einaste jøde att i Jødeland? Har han ikkje fått med seg at krigen om israelsk jord alt er i gong, og at det er Hamas som har starta denne krigen? Kvifor kallar han Israels eksistensielle forsvarskrig for ein krig om meir land. Det er jo ein krig der ein vil verja innbyggjarane sine mot overgrep, og sikra seg så godt ein kan at dette ikkje skjer igjen. Det er ei kvar regjerings plikt å verna borgarane som har valt dei. Kvifor er dette så vanskeleg å forstå? Kvifor er det så mange høgt utdanna folk som vil ha det til at dette handlar om noko anna? Kvifor vil dei Israel vondt? Det er ikkje til å forstå at ei kyrkje som har det jødiske folk å takka for sin eksistens, ikkje syner større respekt for sitt opphav. 

Brekke er redd for at dei umoralske kristensionistane vil splitta kyrkja. Meiner han her Den norske kyrkja, eller kyrkja i Noreg? Eg veit ikkje. Men her får me vel vera ærlege å innrømma at kyrkja har vore splitta i mange ulike greiner lenge, også innafor Den norske kyrkja med alle sine organisasjonar og fraksjonar. Det er vel kanskje i bedehusland at kristensionistane er å finna, og ikkje innafor den gudstenestefeirande delen av DNK. Det har vel ikkje vore høg grad av harmoni mellom DNK og bedehusland dei siste hundre åra. 

Elles har Den norske kyrkja dei siste åra gjort alt ho har kunne, ved å gje aksept til syndige samlivsformer, for å markera avstand til konservative bibeltruande kristne. Og markante personar som tilhøyrer DNK har markert at det å godta syndige samlivsformer er kyrkjesplittande. At det eksisterer kristensionistar fører neppe til nye fraksjonar. Det trur eg alle lever greitt med. Det er jo ikkje noko nytt fenomen. 



tirsdag 6. februar 2024

Løgner me ikkje kan leva med

 Det er to typar løgner: simpel uærlegdom og  ideologiske løgner. Simpel uærlegdom har me sett mange døme på mellom toppolitikarar dei siste åra. Det er så gale på dette området no at Jonas Gahr Støre har store vanskar med å setja saman ei regjering som kan vara ei stund. Lika sprett ut av skapa. 

Men langt verre er det med dei ideologiske løgnene som desse folka står for, og som ikkje vert påtalte, men snarare verdsette og sementerte i lovene våre.

Eg vil nemna nokre av desse løgnene:

«Eit foster er ein del av kvinna sin kropp, og ei kvar kvinne må ha rett til å bestemma over sin eigen kropp». Desse to løgnene ligg til grunn for lova om sjølvbestemt abort. For det er ikkje sant at fosteret er ein del av kvinna sin kropp, og ho kan heller ikkje gjera med kroppen sin som ho ønskjer. Så langt i frå. Ingen kan det.  

Barnet i mors liv har sine eigen kropp der berre halvparten av genene stammar frå mora. Den andre halvparten frå faren. Det gjer barnet til eit eige individ, ikkje ein del av mora.

Eit ufødd barn har sin eigen kropp. Det veit alle i vår tid, og det visste alle også før nokon kom på den sprø tanken om at det er ein del av mora sin kropp. Hensikten var å gje mora uavgrensa makt over barnet sitt. Sanninga er at mora berre er ein husvert for barnet fram til det blir fødd. Men ikkje noko vertsskap er normalt i posisjon til å bestemma over liv og død for gjestene sine. 

Dessutan: Dersom ei kvinne hadde kome til ein lækjar for å fjerna ei frisk hand eller ein frisk fot (som faktisk er ein del av kroppen hennar), ville ho ikkje ha kome noko veg med det. Ingen lækjar med sine fulle fem ville ha påteke seg eit slikt ansvar, og hadde han gjort det, ville han straks ha mista lisensen sin.

Men dersom han derimot fjernar eit ufødd barn, treng han ikkje ottast for lisensen. Den skaden kan han gjera med lova i hand. Barnet er jo ikkje pasient. 

Den tredje løgna eg vil peika på er at kjønn ein sosial konstruksjon. Det er ein ganske rar påstand, for alle veit i røynda at kjønn er utelukkande ein biologisk konstruksjon. Men ideen om at kjønn  handlar om sosiologi og psykologi har slått kraftig an, og har ført til å menn som meiner dei føler seg som kvinner, og kvinner som meiner at dei føler seg som menn (noko dei ikkje kan vita det aller minste om forøvrig), kan  byta  det dei kallar "juridisk kjønn" med eit tastetrykk, og før me veit ordet av det har me ei "kvinne" med penis og testiklar og ein "mann" med bryst, vagina og livmor. 

Omtrent utan debatt vart det i Stortinget 6.juni 2016 bestemt med lov at så enkelt skulle det vera å byta juridisk kjønn.  

Den fjerde løgna eg vil peika på er at det finst eit mangfald av kjønn, og at kvart enkelt menneske sjølv kan bestemma kjønnet sitt. Dette er ei merkeleg løgn som enno ikkje har festa seg i lovverket vårt, men eg har forstått det slik at saka om ein tredje kjønnskategori (som skal romma ei drøss med kjønn) er på trappene. 

Det eksisterer naturlegvis ikkje noko vitskapleg grunnlag for alle desse rare kjønnskategoriane. Det er  "innbilt kjønn", som tidlegare professor ved universitetet i Stavanger, Anne Kalvik, så treffande kallar det. 

Sanninga er, som alle eigentleg veit, at det er kun to kjønn, hann og ho, og at kjønn handlar om reproduksjon. Hann har små kjønnsceller, ho har store. Hann har XY-kromosom. Ho har XX. Denne skilnaden er markert i alle kroppen sine mange billionar celler. Ingen operasjon eller hormonbehandling kan endra på dette. Ein transmann er og blir ei kvinne, og ei transkvinne er og blir ein mann, same korleis dei enn ter seg og kler seg. 

Den femte løgna handlar om det å bli fødd i feil kropp. Det er sjølvsagt ikkje mogeleg. Me ER kroppane våre. Ingen av oss har eksistert utan kropp eller før me fekk kropp. Hinduane og buddhistane snakkar om sjelevandring og reinkarnasjon. Kan ideen om å vera fødd i feil kropp koma derifrå? Eller kanskje ikkje. I desse to religionane får alle den kroppen dei fortener. Det blir aldri feil. Det er karma. Men i vår kristne kulturtradisjon tenkjer me annleis:  Kroppane våre ER oss, og ingen er feilvare. Og takk og pris for det. Og me eit slikt utgangspunkt, kan me jobba med kjønnsidentiteten. For nokre kan for all del vera fødde med feil kjønnsidentitet. Ikkje med feil kropp. Og då må ein jobba med å endra kjønnsidentitet. Men det blir ikkje lett framover, for då heiter det konverteringsterapi, og det er blitt forbode og straffbart. Men skulle det ikkje meir naturleg at det er identiteten som er feil når ein oppdagar kjønnsinkongruens? Kvifor er det alltid kroppen det er noko feil med? Det er lettare, rettare, billigare og langt mindre farleg å behandla kjønnsopplevinga enn kroppen. Er det ingen som har tenkt på det? 

Så til slutt dette merksnodige uttrykket som går igjen i fleire dokument, m.a. frå Bufdir som snakkar om "det kjønnet barnet vart tildelt ved fødsel". Det er mildest talt ei uheldig og tendensiøs forklaring. At nokon seier at den nyfødde er ein gut eller ei jente, betyr jo ikkje at dei tildeler barnet kjønn. Dei berre fortel kva kjønn barnet har, og kva kjønn det har hatt frå det vart avla. Den den nye formuleringa er jo innført for å skapa rom for tvil om det biologiske kjønnet er det eigentlege kjønnet. Og behovet for ein slik tvil, har gjort at denne tussete formuleringa er blitt ståande som ei slags rett forståing av situasjonen. Men det er jo ei løgn. Ingen får tildelt kjønn ved fødsel, og det blir jo kvar dag stadfesta når gravide tek ultralyd og foreldra får beskjed om at dei ventar ein gut eller ei jente, og det lenge før fødsel.

At stadig fleire lover i Noreg er basert på løgner er forstemmande, og personleg er eg sikker på at dette er med på å redusera det moralske nivået i befolkninga. Lovene er normerande, og når løgn blir normen, korleis oppfører folk seg då?


fredag 29. desember 2023

Ny megakyrkje veks fram i India

 Calvary Temple i Hyderabad (ein storby med 7 millionar innbyggjarar)  er Indias største kyrkjelyd med meir enn 300 000 medlemmer, og slik sett ein av dei største i heile verda. Dei ekspanderer kraftig, og har dei neste ti åra ein visjon om å planta og byggja 40 nye megakyrkjer i landet.

Vekking

Pastor dr. Satish Kumar seier: «Guds hand er over India, og tida er no inne for at me skal nå heile Indias fortapte befolkning med evangeliet, men meir enn det: målet vårt er strengt tatt å nå ut til alle i heile verda.»  Det som skjer i denne kyrkja kan vel ikkje karakteriserast som noko anna enn ei klassisk kristen vekking slik me les om det i Bibelen i den første kristne tid, og som me også kan kjenna att frå reformasjonen i Nord-Europa på 1500-talet, dei store vekkingane i USA, England, Tyskland, Böhmen (Tsjekkia) og Noreg på 17 og 1800-talet og pinserørsla då denne vaks fram i førre hundreåret.  Guds arbeid var så breitt og djupt av det ikkje berre endra enkeltpersonar, men heile samfunn.

Lat meg først få gje dykk eit lite inntrykk av korleis dette ser ut i Hyderabad:

Kl 4 kvar søndag morgon strøymer folk til kyrkja for å få god plass til den første av fem gudstenesta som startar kl 06.00. Kyrkjebygningen rommar 18000 menneske. Dei fyller denne salen fem gonger kvar søndag, og folk kjem for å lytta til pastor Kumar, bli bedt for og ha fellesskap.  

 Pastor Kumar seier han er privilegert som får lov å gjera teneste i dette fellesskapet som på få år i har vakse så enormt og i tillegg har planta 11 nye kyrkjelydar i landet

Eksplosiv vekst

Calvary Temple starta i 2005 med rundt 20 medlemmer, og har etter etter den tid vakse nærast eksponentielt. Kvar månad kjem rundt 3000 menneske frelst og lagt til kyrkja. Korleis kan slikt skje i eit land der hinduismen har eit mektig grep på befolkninga? Det er sikkert ikkje eit enkelt svar, men pastor Kumar har lagt vekt på ein del faktorar som har bore god frukt.

Forkynning og praktisering

Guds ord blir forkynt slik som det står. Det er berebjelken. Så blir forkynninga praktisert. Som eit døme på dette fortel han at kvar søndag serverer dei gratis frukost, lunsj og middag til alle som møter opp. Dette er kjærkome for alle fattige.

Navgalli Mendem har jobba som frivillig med å laga mat til 50000 menneske kvar søndag i 7 år. Ho hadde lova Gud at ho ville gjera dette dersom han lækte henne frå kreftsjukdomen som hadde råka henne. Svulsten i brystet vart borte, og i takksemd jobbar ho no frå tidleg morgon til sein kveld ved grytene.

Kyrkja har også sitt eige sjukehus der sjuke menneske får gratis konsultasjonar kvar søndag, og dei kan kjøpa medisinar til reduserte prisar.

«Når me tener menneske, tener me Gud,» seier pastor Kumar. «Me prøver å demonstrera Guds kjærleik i praksis på alle dei måtane me kan tenkja oss.»

Media

Ein viktig nøkkel til suksessen er bruk av media. Kvar veke produserer Calvary Temple 650 TV program på 17 av dei største språka i India.  Desse vert kringkasta på landsdekkande TV.  Programma vert også sendt til Bangla Desh, Nepal, Pakistan, Afghanistan, Gulf-statane og til Sri Lanka. 

Millionar vert i tillegg nådde på sosiale media.

Fødselsdagsgest

Og så praktiserer pastor Kumar ein morosam gest: Alle som har fødselsdag får tilsendt ei kake med ein gratulasjon frå han.

Elektronisk medlemskort

Alle medlemmer har fått eit eige elektronisk kort som dei brukar å registrera seg med når dei kjem til kyrkja. Dersom nokon av ein eller annan grunn ikkje registrerer seg ein søndag, blir dei oppringde med spørsmål om kvifor dei har halde seg heime, og om det er noko dei treng forbøn for. Slik må me ha det, seier pastor Kumar, når me har 350000 medlemmer. Elles kan me ikkje ta godt vare på folk.

Chandrai (bilete) er medlem av kyrkjelyden, og opplever det som omsorg når han blir oppringt. Han sørger for at dei ikkje treng ringa så ofte

Bøn og faste

Bøn har alltid vore viktig for pastor Kumar, og kvart år samlar han titusenvis av unge menneske over heile India til 40 dagar med bøn og faste. I denne tida går pastor Kumar gjennom heile Bibelen saman med dei bedande, frå 1.Mosebok til Johannes openberring.

I tillegg blir det ein fredagskveld i månaden halde bønekveldar (møte med Gud-kveldar, som dei kallar det). Då samlast 30 000, for det meste unge menneske, for å prisa Gud og be om vekking over nasjonen og nasjonane.

Forfølging

Dei siste åra har kristne i India opplevd aukande forfølging. Kristne er blitt drepne og kyrkjer nedbrende. No sist i Manipur nord-aust i landet.

Pastor Kumar svarar: «Jo meir me blir forfølgde, jo raskare veks me. Og det er mitt ønskje og min pasjon at før eg døyr har alle indarar fått høyrt evangeliet og blitt kjent med frelsaren».

Kjelde: CBN-News

 

tirsdag 26. desember 2023

Stefanusdagen. 2. juledag 2023

 Det er ganske underleg, men andre juledag er vorten kalla Stefanusdagen til minne om alla barna som Herodes drap for å få has på Jesus. Kyrkja reknar desse barna for martyrar fordi dei vart drepne for Jesu skuld. 

Herodes den store var ekstremt paranoid, og hadde ein lang karriere med å ta livet av alle han opplevde som eit trugsmål mot makta si. Det hadde gått kraftig ut over slekt og vener. Han sparte ikkje ein gong si eige mor. Tanken på at det var fødd ein kongsson i Betlehem var ikkje til å halda ut for han. Denne ungen måtte døy, og sidan han ikkje visste kor han kunne finna guten, beordra han drap på alle smågutar i Betlehem, alle under to år. 

Herodes var dreven av Satan. Det er det ingen tvil om. Satan har alltid tørsta etter barneblod. Farao beordra ein gong at alle nyfødde jødiske gutebarn skulle kastast i Nilen. Der venta krokodillane på dei. Det var eit satanisk påfunn. 

Antisemittismen som har kosta så mange millionar jødar livet opp gjennom historia er også eit lengde av den same alen. Hitler og alle rundt han var drivne av vonde ånder då dei gjorde sitt ytste for å utrydda det jødiske folket under 2.verdskrigen. 

I møte med Matteus 2 der me les om barnedrapa i Betlehem, kjem me ikkje unna å snakka om vår tids største vonde som er provosert abort. I våre dagar får Satan tilfredsstilt sin trong etter barneblod til fulle gjennom 40-50 millionar årlege abortar. Me er vitne til historias største brotsverk, og dei fleste bryr seg lite og ingenting om at det skjer. Tvert om ser dei fleste på dette som eit gode. Kva er det eigentleg med oss menneske som gjer at me kan hysa slike sjuke tankar, ja, som ser på denne uretten som eit gode? Kva er det med oss som ikkje finn dette problematisk?  Kvifor vil me ikkje unna alle ufødde den same retten til eit langt liv som me sjølve får nyta? 

Korleis møter me dette som kristen kyrkja? Me ber dagleg om vern og rettsvern for dei ufødde, me talar frimodig deira sak så ofte me kan og me ber om at Gud skal senda sin Ande og opplysa folket om rett og galt, om godt og vondt, slik at dei kan venda om frå sine vonde gjerningar og til Gud og hans vegar, og me ber spesielt for fedrene at dei skal begynna å slost for avkommet sitt og krevja livsrett for borna sine. 

I dag minnest me også dei truande som blir forfølgde for Jesu skuld i vår tid. Det skjer i ufatteleg mange land: India, Kina, Nord-Korea, Somalia, Nigeria, Burkina Faso, Mali, Sudan, Afghanistan, Iran, Uzbekistan, Turkmenistan, Russland, Vietnam, for å nemna nokre. Det ser ikkje likt ut over alt. Men millionvis kristne må dagleg betala ein pris for å følgja Jesus, og nokre av dei med liva sine. Og i julehelga hende det igjen. 115 kristne vart brutalt drepne i Nigeria 1.juledag. Djevelen er ikkje heilt fornøgd med å ta livet av dei, han må gjera det på ein av kyrkja sine største høgtidsdagar for å gjera gleda over Jesu fødsel om til sorg for hans disiplar. 

lørdag 23. desember 2023

Advent 2023, dag 23. Guds mor

 Herre Jesus! Me takkar din store kjærleik og nåde, og me takkar deg for Maria som stilte seg til disposisjon og bar deg inn i verda. Velsign oss i dag når me deler ditt ord. Amen!

Kallet som Maria fekk var både stort, ærefullt og vanskeleg. Ho skulle bli Jesu mor, eller Guds mor som dei yndar å kalla henne i dei ortodokse kyrkjene, og det kan ikkje vera noko feil med det.  

Etter ein liten, men ytterst vesentleg diskusjon, så ho ja til oppgåva engelen Gabriel gav henne. 

Historikarane er opptekne av å fortelja oss at det er dei store makroøkonomiske og maktpolitiske tilhøva i verda som bestemmer verdas utvikling. Det har dei lært av Karl Marx. Men dei tek grundig feil. Maria var ei fattig ung kvinne frå ein uglesett by. Hennar ja til Gud kom til å endra verda fullstending. Hennar ja fekk historia til å ta ein heilt ny retning. Ikkje brått, men over tid. Kvifor det? Fordi Gud er historias Herre, og han verkar gjennom enkle personar som seier ja til han.

I dag vil eg gjerne at du skal sjå deg sjølv som ein som skaper historie, og som bidreg til at mange endrar livsretning og til slutt endar opp hos Gud. 

Ta Maria som føredøme. Slik som ho sa ja til å bera Jesus inn i verda, slik vil eg oppmoda deg om å seia ja til å bera Jesus ut i verda. Still deg heilt og fullt til den gode  Guds disposisjon. Lukke til med det. 


onsdag 20. desember 2023

Advent 2023. Dag 21. Rettferdssola

Herre Jesus Kristus! Takk at du har teke på deg oppgåva å vera vår rettferd innfor Gud. Det er meir enn me kan fullt ut kan fatta. Men når Anden underviser oss, forstår me nok til å bli glade og kjenna litt på fridomen i dette. Og me treng Andens hjelp og lys også innfor det ordet me skal dela i dag, så det ber me om i ditt  namn. Amen!

Malakia 4,2

Men for dykk som fryktar for mitt namn, skal rettferdssola stå opp med lækjedom under vengene sine. De skal sleppa ut og hoppa som kalvar.

I dag er me komne til avslutningskapitlet i Det gamle testamentet. Det er også eit kapittel med fokus på håp om frelse.

Dette ordet kom til Malakia over 400 år f.Kr., og er ein profeti om Jesus. Då Jesus vart fødd, levde, døydde og stod opp att,  sto rettferdssola opp, og ein ny dag rann i verda, nådens dag då Gud er å finna. For Jesus kom me lækjedom, ikkje berre for kropp og sjel, men for heile vår eksistens . Han bar bort syndene våre, betalte vår skuld, og kan difor føra oss til Gud.   Kva er det å frykta Herrens namn? Det er å kalla på Jesus som Gud. Når du gjer det, blir brotet mellom Gud og deg fullstendig lækt, og den dagen Anden openberrar for deg implikasjonane av dette, kjem det ein slik glede over deg som berre kan samanliknast med den fridomen som kalvane erfarer når dei vert sleppte ut på beite om våren.