Follow by Email

tirsdag 14. desember 2010

Me har all mogeleg grunn til å stola på Herren


Salme 37,3-5

3 Lit på Herren og gjer det gode,
så skal du få bu i landet.
Legg vinn på truskap!
4 Ha di lyst og glede i Herren,
så skal han gje deg det hjarta ditt ynskjer!
5 Legg din veg i Herrens hand,
lit på han, så skal han gripa inn.

Å stola på Herren og gjera det gode er sjølve kjerna i kristendomen. Den som held på med dette, er på sporet. Vanskelegare er det ikkje å vera kristen.

Vidare lovar Gud at dei som lever slik, skal få bu i landet. Bakgrunnen for denne lovnaden er som følgjer: Gud hadde sagt til Israelsfolket i 5.Mosebok at dersom dei ikkje stolte på han, og ikkje gjorde det som godt var, ville dei bli landsforvist, noko som også hende både i 722 f.Kr, 589 f. Kr og 70 e. Kr. Og når Israel no har fått koma attende til Erez Israel, står dei andsynes den same utfordringa som før, dei må koma til tru og lata seg styra av det gode for å få bli verande.

For oss som kristne handlar det om å tilhøyra Guds rike. Borgarskapet går gjennom ei levande tru som viser seg i trufast kjærleik. Kjærleiken til Gud og nesten er Guds rikes fremste varemerke, ein kjærleik som trur alt, vonar alt og toler alt (1.Kor. 13). Ein slitesterk kjærleik.

Israelittane vart landsforviste når dei var vantru og ulydige. Slik går me av heidningeætt evig fortapt dersom me er vantru og ulydige.

Bibelen snakkar mykje om glede, og der Gud bur er det berre glede. Himmelen er ein frydefull plass. Difor vil Gud at du også skal vera eit glad kristen som reflekterer hans personlegdom mellom menneska. Då vil han oppfylla alt det hjarta ditt ynskjer. Det høyrest nesten for godt ut til å vera sant, men det er likevel såpass interessant at me sjølvsagt vil testa det ut. Ikkje sant? Frå no av er det altså slutt med å vera trist, misfornøgd og sur.

Kristne strevar ofte hardt med å tena Gud. Men dei gjer ein stor feil, dei arbeider i eiga kraft og ut frå eigne evner. Resultatet vert magert. Her inviterer difor Gud oss til å leggja alle prosjekta våre over på han og be han om å ta dei i sine hender. Då grip han inn og overtek heile smørja, og då let ikkje resultata venta på seg. Kva det handlar om? Det handlar om å slutta å planleggja og administrera så mange aktivitetar og gå over til å be. Slik legg me vår veg i Herrens hand.

Bøn: Gode Gud! Hjelp oss å stola på deg og gjera det gode mot alle menneske. Gje oss ei sann og levande tru som syner seg i oppofrande kjærleik. Fyll hjarto våre med himmelsk glede, og gje oss eit rett perspektiv på tenesta slik at me vigslar oss til bøn heller enn til aktivitetar som me sjølve har funne på. Miskunna deg over oss, Herre. Amen.

mandag 13. desember 2010

Salme 37,1-2


Harmast ikkje på dei som gjer vondt,
misunn ikkje dei som gjer urett!
2 For dei visnar så snart som graset
og turkar bort som grøne groen.

Gud vil ikkje at me skal bli sinte på dei som gjer det vonde, og ikkje misunna dei som kjem lettvint til pengane eller har framgang pga urett. Det er mange av dei. Han vil ha oss til å forstå at desse menneska ikkje har noko framtid, og difor bør me ikkje irritera oss på dei, men synast inderleg synd i dei og be til Gud for dei at dei skal bli frelst. For dette livet er likevel så kort. Alle skal me visna som graset og tørka bort som spirande blomster som ikkje får vatn. Døden ventar på oss, og etterpå Gud og hans dom. Då vil alle som har blitt rike på urett vis, bli dømt til evig fattigdom. Det er i alle fall ingen ting å misunna dei. Det blir eit slit som aldri tek slutt.

Mange kristne misser dette perspektivet og blir sure når dei ser at nokon kan leva feitt utan at dei kjenner og ottast Gud, medan dei truande må slita for å få endane til å møtast. Dei tenkjer og lever som om me skal vera her i verda for all framtid, og det verkar som om dei har gløymt heilt ut at livet skal ta slutt og at det kjem ein dom etterpå. Men det gjer det. Då skal dei som har gjort godt gå inn til evig glede, medan dei som har gjort vondt vil erfara ei evig sorg.

Difor bør ikkje kristne vera opptekne av at det går dei vonde godt, men sjølve vera opptekne av å gjera godt, elles kjem dei under den same domen som dei vonde.

Bøn:

Gode Gud og Far, du som elskar både gode og vonde. Hjelp oss å ha augo våre festa på Jesus, og hjarto våre innretta på han, slik at me kan følgja han og leva rett. Ingenting har så stor verdi for deg som dei menneska du har skapt, anten dei er gode eller vonde, og du har sendt oss ut for å sikra kvart menneske for ditt evige rike. Gjer oss kompetente til å gjera denne jobben godt med stor iver, glede og interesse. Gje oss å sjå kvart menneske med dine augo og bli djupt gripne av din kjærleik til dei. Me er så kalde og likesæle, og gjev strengt teke blaffen i korleis dei går med folk. Det er vår urett. Herre, transformer oss og gje oss Kristi sinn. Amen.

fredag 15. oktober 2010

Frelst


H

er er dei, dei 33 chilenske gruvearbeidarar som denne veka vart berga opp frå ei samanrasa gruve der dei hadde vore innesperra i meir enn 60 døgn, 700 meter under jordas overflate. Deira redning var at det var nokon der oppe i dagen som elska dei, og difor vart alle tilgjengeleg ressursar sette inn for å få dei ut. Redningsmannskapa bora seg ned, og ein og ein vart dei heist opp gjennom redningssjakta. I dag dansar chilenarane gjennom gatene i byane sine i glede over at desse mennene er gjenforena med familiane sine.

GUD TALAR TIL VERDA GJENNOM DENNE HENDINGA. Kva seier han? Han seier:

KJÆRLEIKEN ER DEN STØRSTE KRAFTA I TILVÆRET. DEN SKYR INGEN OFFER. Og vidare: Gud elska oss alle så høgt at han kom til oss som eit menneske for å frelsa oss ut av evig fortaping og død. For å oppnå dette var ikkje noko offer for stort, og han gav det mest dyrebare han hadde: sin eigen Son, og Jesus døydde for oss og sona vår felles dødsdom. Slik laga han ein ny og levande veg for oss menneske til Gud.

Men liksom kvar av gruvearbeidarane måtte gå inn i heisen ein og ein, slik må kvar av oss takka ja til Guds frelse og overgje oss til Jesus ein og ein for å koma ut i den store fridomen der det rår ein hemningslaus frelsesglede. Høyrer du Gud tala til deg?

lørdag 9. oktober 2010

Nobels fredspris 2010

Nobels fredspris gjekk i år til kinesiske Liu Xiaobo. Liu sit i fengsel. I fjor fekk han ein dom på 11 år fordi han lenge og iherdig har skrive og tala om behovet for demokrati og menneskerettar i Kina. Fred, fridom og menneskerettar høyrer saman, og difor er denne prisen så høgt fortent. Liu Xiaobo har betalt ein høg pris for kampen han fører både saman med, og på vegne av mange andre. Ein verdig prisvinnar.

Kina forfølgjer sine beste kvinner og menn. Kvifor gjer dei det? Fordi desse trugar makteliten som er totalt fanga av dynamikken i diktaturet og av alle føremunene diktaturet kan gje dei. Her må ein gå i takt, sei dei rette orda til rett til og i dei rette samanhengane. I slike system gror løgna hemningslaust, og dei ærlege vert kasta i fengsel.

Men styresmaktene forfølgjer også vanlege kristne som eigentleg ikkje ynskjer anna enn å dela fridomens evangelium med sine medmenneske. Kor mange kristne som sit fengsla i dag, veit eg ikkje nøyaktig, men eg meiner det skal vera rundt 300.

Jesus kom til jorda for å forkynna fridom for fangar. Han tenkte då primært på alle som er bundne i synd og umoral. Ved trua på han blir me frikjende frå alle klagemål som himmelen hadde retta mot oss. Det er uendeleg stort for den som har fatta det. Det gjev ei fridomskjensle hinsides alt ein har opplevd.

Sjølv om den kristne fridomen er individuell, vil evangeliet auka fridomen på alle livsens områder i samfunn der folk lærer Gud å kjenna. Difor er kinesiske styresmakter redde for evangeliet. All tanke på fridom skremmer dei, og difor fengslar og trakasserar dei kristne. Men der evangeliet går fram, vil fridomen også gradvis auka i samfunnet. Slik må det bli sidan fridom er sjølve livsprogrammet for oss kristne.

fredag 8. oktober 2010

Vegring

Kristeleg Folkeparti vegrar seg mot å velja mellom høgre og venstresida i norsk politikk. Dei vil helst stå midt mellom dei store blokkene og styra dei begge. Men den tid er nok forbi. Dagrun Eriksen og venene hennar lever på ein illusjon. Sanninga om KrF er at partiet kjempar for livet, og for å berga seg, må dei føreta eit val mellom venstre og høgre, sjølv om det gjer vondt. Det ser ut til at veljarane vil krevja det av partiet.

Å velja mellom ulike alternativ er ein del av menneskelivet. Då Gud skapte oss, gav han oss evne til å velja mellom godt og vondt, rett og galt, og me må ansvar for dei vala me tek. Det er dette som skil oss menneske frå dyra.

Val mellom venstre og høgre i politikken er til sjuand og sist ikkje så viktig. Men dei eksistensielle vala me gjer er viktige. Først det grunnleggjande: Kor vil du plassera deg i høve til Gud? Jesus møtte menneske på sin veg og sa: "Følg meg!" Det var ei kraftig utfordring, og dei som fekk dette kallet, måtte velja å vera der dei var eller å bryta opp og følgja Jesus.

Å vera kristen er å følgja Jesus, å leva i nærkontakt med han og anerkjenna dei lovene og reglane som han har fastsett om å leva sant, reint og uegoistisk, i kjærleik til Gud og medmenneske.

Jesus er konge, og som konge har han makt, ja, all makt, seier han sjølv. Men han brukar makta si i denne tida til å frelsa og lækja folk, ikkje til å døma folk. Domen høyrer framtida til.

Som menneske kan me halda Jesus utanfor liva våre. Men skal me oppleva frelse, må me kapitulera overfor Gud og overgje makta over livet til Jesus. Det er eit individuelt val.

Vegrar du deg for dette? Ta spranget uti det. Det blir eit val du aldri angrar.

Du kan be slik:
Herre Jesus Kristus! Eg overgjev meg sjølv og heile livet mitt til deg. Eg vil følgja deg no og vera ein kristen. Kom inn i mitt hjarta, tilgje meg alle mine synder og feil og gje meg det nye livet som du snakkar om i Bibelen. Eg er open for det. Takk at du døydde for meg, at du sto opp att og lever i dag. Amen.

torsdag 7. oktober 2010

Jesus, mannen som snur situasjoner fra fadese til suksess

I Bibelen leser vi om et ungt par i Jesu omgangskrets som giftet seg. De unge kom fra byen Kana i Galilea i Israel. De nygifte må ha hatt en stor omgangskrets, for det var mange gjester i bryllupet, inkludert Jesus og hans disipler.

Men det som skulle vært en vellykket gledesfest, begynte å utvikle seg til et mareritt for de to unge og deres familier, vertskapet gikk rett og slett opp for vin, noe som tydeligvis var en stor fadese.

Når det oppstår problemer hjemme, er ikke det noe vi liker å snakke høyt om. Vi ønsker ikke at andre skal få vite om vanskelige ting som skjer bak husets fire vegger, det som trykker oss ned eller som vi skammer oss over. Det kan være økonomiske problemer, rus, fysisk eller psykisk vold, fysisk sykdom, psykiske problemer, langvarige konflikter, vi har et stort spekter av ting som kommer på og som truer oss på forskjellig vis, ting som kan få det hele til å ende med skam og skade.

Det unge nygifte paret i Kana hadde imidlertid gjort et godt trekk: De hadde invitert Jesus med på festen sin, og det ble deres redning.

For Maria, mor til Jesus, hadde registrert problemene deres, og hun gikk til Jesus og involverte han i det de slet med. Hun sa ikke så mye, bare dette: ”Jesus, de mangler vin!” Det var en ufattelig effektiv bønn. Hun kjente sønnen sin, og visste at han hadde vanskelig for å la være å hjelpe når folk hadde det vanskelig.

Hva skal vi lære av dette? To ting. For det første: Vi bør alle invitere Jesus inn i livene våre som den mektige Gud og venn han vil være for oss alle. Og for det andre: Å be er ganske enkelt å nevne egne eller andres behov for ham. Han lar seg ikke imponere over fine ord og formuleringer, bare av ærlige hjerter, og salte tårer. Da går han til aksjon.

Det fikk de oppleve i det nevnte bryllupet. Jesus bad tjenerne om å fylle 6 store krukker med vann, øse noe av vannet opp i en skål og gi til kjøkemesteren. Tjenerne gjorde som de ble sagt, og da kjøkemesteren skulle smake, hadde det blitt til den beste vin, og i stadet for fadese, opplevde de nygifte at bryllupet ble historiens mest vellykkede, et bryllup som folk i hele verden fremdeles snakker om.

Jesus vil gjerne snu dine fadeser til suksess. Jesus er ein stor forvandler. Han kan forvandle vann til vin. Men det stopper ikke der. Han forvandler alt han blir involvert i, enkeltpersoner, familier, situasjoner, og han har uuttømmelige ressurser å øse av, han som er himmelens konge og verdens skaper. En bankkonto med røde tall er ikke noe problem for ham.

Kanskje er det du selv som trenger forvandling? Kanskje det er røde tall også i ditt moralske og åndelige regnskap? Jesus gjør syndere til rettferdige, egoister til kjærlige medmennesker, gudløse til tilbedere. Bare fortell ham hvem du er og hvordan det står til med deg og hva du ønsker. Han vil frelse deg, tilgi deg, og gi deg en helt ny start og et nytt liv. Når du kaller på hans navn, kommer han til deg og frelser deg.

Det står i begynnelsen av fortellingen vi startet med at dette skjedde ”på den tredje dagen”. Dette er ikke tilfeldig. Det henspiller på Jesu oppstandelse fra de døde. Den tredje dagen startet den store festen som skal vare i all evighet for alle som tar imot innbydelsen om å komme og være med i Guds store familie. Jesus arrangerer et ”bryllup” som aldri ender. Har du akseptert innbydelsen? Du kan gjøre det i dag.

torsdag 30. september 2010

Avsløringa av Alberto Contador, og oss andre...


Så har det skjedd igjen. Vinnaren av Tour de France er vorten teken i doping, akkurat som tilfelle var for 5 år sidan. Det ser ut til at profesjonelle syklistar overgår alle i juks. Det er visst ingen ende på bedrageri i denne sporten. Nokre vert avslørt, men ingen av oss veit kor mange som kjem seg unna med dette her.

Det er naturlegvis svært skadeleg for sporten at den tiljubla vinnaren av verdas største og viktigaste sykkelritt vert teken for juks. No vert han truleg fråteken sigeren, men me som publikum sit att med ein flau smak i munnen. Korleis kan nokon jubla neste gong ein vinnar går i mål i eit sykkelløp?

Løgn, bedrag og korrupsjon er rotenskap i vårt menneskelege samliv, anten det føregår i sporten, i heimen, på arbeidsplassen eller i politikken. Og det florerer, skal me tru pressa. Trongen etter pengar og ære er så stor hos mange at dei lett korrumperer samvitet sitt for å skaffa seg fordeler. Ja, problemet er visstnok sterkt aukande, og det handlar om hundretals milliardar av kroner per år, dersom me ser på verdsbasis. Nokre gjer seg galant både til tjuvar og løgnarar for å sikra sine eigne interesser.

Opp mot alt dette strålar det heldigvis mange menneske med personleg integritet og høg moral. Den fremste av dei alle er Jesus Kristus. Han seier om seg sjølv: "Eg er Vegen, Sanninga og Livet, ingen kjem til Faderen utan gjennom meg." Johannesevangeliet 14:6.

Jesus talte som ingen før han eller etter han, og han levde eit fullstendig ueigennyttig liv, ja, han gav livet sitt som eit offer for juksemakarar som Contador, men også for alle oss som vel ikkje har "drite på draget" som han, men som slett ikkje alltid har vore gjennomgåande ærlege heller. Bibelen seier: "Alle har synda og står utan ære innfor Gud," Romerbrevet 3,21, og i vers 4: "kvart menneske er ein lygnar" og i vers 10: "det finnst ikkje èin rettferdig, ikkje ein einaste, ikkje èin som søkjer Gud.!"

Kva krev Gud? At me er fullkoment ærelege i alle livsens saker, og at me stolar på han og elskar han over alle ting og vår neste som oss sjølve. Truande, ærlege og varme menneske. Lever me ikkje opp til idealet, blir me dømt skuldig.

Contador treng å bli frikjent. Det blir ikkje lett. Er A og B prøva positiv, blir han domfelt. I denne bransjen er det ingen nåde for syndarar, og det bør det heller ikkje vera. Her er det tillit som tel.

Du og eg treng også å bli frikjent. Det er også i Guds interesse. Men det var ikkje lett for han å etablera ein gjeldssanneringsordning, men han gjorde det likevel. Det kosta han Sonen sin. I Johannesevangeliet 3:16 les me desse vidunderlege orda: "For så elska Gud verda, at han gav Sonen sin, den einborne, forat kvar den som trur på Han, ikkje skal gå fortapt, men ha evig liv."

Her er det også tillit som tel. Ikkje den tilliten som Gud måtte ha til deg, men den tilliten du måtte ha til han. Trur du på han, har du vunne hans hjarta og då har du det evige livet.

torsdag 12. august 2010

Glede, kva er det?

Så har me fått visst det: GLEDE ER BMW! Ein litt rar setning, kanskje, men bodskapen er klår likevel: Eig du ein BMW, eig du også mykje glede. Det verkar nesten religiøst. Gåt BMW Gud aldeles i næringa?

Det er likevel mange og store ulikskapar mellom BMW og Gud. Den gleda ein BMW gjev oss er avgrensa i tid. Og når du har køyrt BMW ei stund, vert vel det også kvardagsleg. Gleda Gud gjev er evig, og minkar ikkje med åra.

Jesus sa ein gong: "Samla dykk ikkje skattar på jorda der møll og rust tærer og tjuvar bryt seg inn og stel. Men samla dykk skattar i himmelen, der korkje møll eller rust tærer, og tjuvar ikkje bryt seg inn og stel, for der skatten din er, vil hjarta ditt også vera. "

Ein BMW er ein jordisk skatt som til slutt vert borte. Men den gleda Jesus gjev eit menneske er varig, og blir sterkare og sterkare med tida. Det er gleda av å vera tilgjeven, av å kjenna Gud og vera elska av han. Og sidan Gud ikkje er forgjengeleg, så er gleda han gjev også uforgjengeleg. Utan å lura eit sekund vil eg ut frå mi eiga røynsle sei: GLEDA ER JESUS!

onsdag 21. juli 2010

søndag 18. juli 2010

Bibelen som kjelde til all kristendom

Bibelen er kjelda til all kristen tru. Der møter me Gud som skapar, Jesus som frelsar og Den Heilage Ande som inspirator og kraftkjelde.

Bibelen er boka over alle bøker. Inga bok i verda kan måla seg med den i utbreiing (meir eller mindre omsett til 2800 språk), og inga bok har som Bibelen forma både enkeltmenneske, nasjonar og heile kulturar. Kvifor er det slik? Fordi den som les Bibelen med eit ope sinn merkar den veldige autoriteten i det som står der. Orda lever. Dei smakar godt, ofte sterkt, nokre gongar ramsalt, andre tider beiskt, det er ord frå Gud talt inn i menneskers daglege liv i fred som i krig, i medgang som i motgang, i velstand som i fattigdom, i fridom som i trældom, ord som opnar opp ei ny verd for lesaren, opnar opp ein veg inn i Guds tanke og vilje, ja, inn til Gud.

Bibelen er eit rop frå Gud til fortapte og vrange menneske, eit kall til nytt fellesskap. Han ber oss om å snu oss bort frå synd og vondskap og begynna å dyrka det gode og det sanne, og fellesskapet med Han som kjelde til alt godt og sant.

Bibelen er vanskeleg å forstå, seier mange. Men det er sjølvsagt ikkje sant. Noko er vanskeleg å forstå, men veldig mykje er lett å forstå. Mark Twain sa det slik: "Folk flest har problemer med det i Bibelen dei ikkje forstår. Eg har problemer med det eg forstår". Han fann orda svært utfordrande. Og igjen er me attende til dette: Problemet er ikkje intellektuelt, men moralsk.

Ein annan sa det slik: "Personar er ikkje motstandarar av Bibelen fordi han motseier seg sjølv, men fordi han motseier DEI. "

Bibelens bodskap er så radikal at det har vore viktig for det moderne menneske å finna gode grunnar for å sleppa å ta han alvorleg. Skulle Bibelen vera sann, kan ingen lenger leva etter sitt eige hovud (noko som me likar godt), men etter Guds. Alt anna ville vore det reine sjølvmordet.

Fellesskap føreset kommunkasjon. I Bibelen kommuniserer Gud sine tankar og sitt hjarta til oss, og det han seier fordrar endring. Skal det gå oss vel, kan me ikkje leva på sjølvstyr etter våre lyster, men bøya oss for Guds vilje og leva ærlege liv i kjærleik til han og vår neste.

torsdag 15. juli 2010

Kven må betala? Om å ta kostnadane for skadeverk

Det har hendt her heime at ein av barna har lånt bilen og kome attende med ein skade på ein skjerm eller ei dør. Utan inntekt og penger, har det ikkje vore mogeleg for dei å gjera opp for seg. Kven er det då som må ta kostnaden? Foreldrene naturlegvis. Foreldrene er til for barna sine, og løyser dei ut ved å betala det som er umogeleg for dei sjølve.

Gud er vår alles far, og som far stiller han opp for oss for å dekka inn kostnaden ved den skaden me har påført han og oss sjølve, ofte berre for å henta ut ein kortsiktig gevinst.

Då Jesus døydde på krossen, vart all di og mi skuld betalt. I Bibelen les me at "Gud var i Kristus og forsonte verda med seg sjølv." Han forsonte oss med seg sjølv ved å betala med sitt eige liv og blod den skaden me hadde påført hans namns ære og kvarandres vel.

Gud er ein god far som villig gav oss Sonen sin for å gjera opp vårt rekneskap. Me får fritt koma til han i tillit til at alt er i orden. Men kvar og ein av oss må koma og gjera oss nytte av Kristi store verk. Ta mot til deg og snakk ut med Gud og overgje deg til Han i Jesu namn.

tirsdag 13. juli 2010

Vend om!

Ingenting er så vanskeleg for oss menneske som å innrømma at me tek feil. Sjølv i små saker kan det vera vanskeleg å endra oppfatning. Me står ofte på vårt til alle argument er oppbrukt, og når det har skjedd, hevar me stemmene våre for å prøva å halda stand på den måten.

Jesus sa til folket at dei måtte venda om og endra livskursen totalt, og han gav dei ein gylden sjanse til det. Han sa: "Himmelriket er nær!"

Tenk deg eit menneske som er teken av ei elv i flaum. Det driv hjelpelaust av garde ned mot foss og stryk, mot døden. Det har ikkje krefter til å snu eller koma seg til land. Det er fortapt og treng berging, treng å gripa tak i ei livlinje, ein redningsmann eller ein livbøye.

Slik er det med oss menneske. Me er fanga inn av ein flaum av krefter i oss og rundt oss som driv oss bort frå Gud og i den evige død. Men "himmelriket er nær". Jesus er nær, og han er vår redningsmann. For å bli frelst må me overgje oss til han. Me kan ikkje frelsa oss sjølve, men me kan snu oss til Jesus og gje oss han i vald. Å venda om, er å overgje seg til Jesus og stola på han.
Det må du gjera medan det er tid for det.

lørdag 10. juli 2010

Når livet er skjørt!

Onsdag miste ein ung mann på 19 år livet i ei drukningsulukke på Bømlo i Hordaland. I dag var eg heime hos familien for å syna medkjensle og solidaritet. Sorga var tung og svart. Om føremiddagen ulukkesdagen var alt så lyst og lett hos ein familie som for ikkje så lenge sidan hadde fått innvilga asyl i Noreg, om ettermiddagen var alt prega av den mørkaste fortviling . Avstanden mellom liv og død er ofte så ufatteleg kort.

Moses bad slik: "Herre, lær oss å telja dagane våre, slik at me kan få visdom i hjarta!" Salme 90,12. Korleis kan eit menneske telja dagane sine? Det er ikkje så vanskeleg. Kan du telja til 1, så kan du telja dagane dine. For du har berre denne eine dagen til rådvelde. Visdomen ligg i å leva kvar dag som om han var den siste, og alltid sørgja for å ha eit rett og godt høve både til Gud og til sine medmenneske, alltid vera klar til å stå framfor Kristi domstol som eit tilgitt og rettferdiggjort menneske, kort sagt: ha orden på tinga. Har du det? Kan du møta Gud i dag med eit reint samvit og vita at du vil bli godkjent? Regelen er: Den som har invitert Jesus inn i livet sitt, vil bli invitert inn i hans gode himmel. Den som stiller Jesus utanfor livet sitt, vil bil stilt utanfor Guds himmel. Så du får sjå å koma deg i posisjon, alt i dag om du høyrer hans røyst.