Israel

 "Herren byggjer Jerusalem, og samlar Israels spreidde folk." Salme 147,2

 

I år 135 e.Kr. Vart det jødiske opprøret mot romarane knust av keisar Hadrian, og Jerusalem låg herja, brent og nedriven attende. Israelsfolket vart spreidde ut over heile jorda, og i sin iver etter å fjerna alle spor etter jødisk nærvær i deira over tusen år gamle fedreland, og for å audmjuka dei etter revolten, kalla han heile området inst i Middelhavet for Syria Palestina. Israel, Judea og Samaria skulle ut av historia. Like eins Jerusalem som vart omdøypt til Aelia Capitolina.

 

Men slik gjekk det jo ikkje. Det var Romerriket som gjekk under. Og slik har det gått med alle folk og riker som har hatt som mål å få jødane og Israel ut av verdas historie. I dag er dei borte vekk alle saman, og eg nemner i fleng:

 

Babylonarane, persarane, hellenarane, romarane, umayyadane, abbasidane, korsfararane, mamelukkane, osmanarane , Hitlers tredje rike og til og med det britiske samveldet gjekk i hundane etter at dei motsette seg etableringa av ein jødisk stat i Palestina etter andre verdskrigen.

 

Denne historia skulle vera ei åtvaring til alle nasjonar som ikkje støttar og velsignar dette folket som har Guds hand over seg. Folket han kallar sin augnestein. Folket som har gjeve oss både Guds ord og Guds frelse. Skal det gå Noreg vel, må me velsigna og støtta Israels land og folk. Det gjer me ikkje i dag på regjeringsnivå. Det er å spela russisk rulett.

 

Når Herren i vår tid, etter nesten 2000 år i diaspora som påførte dei store lidingar, igjen samlar folket sitt i landet åt Abraham, Isak og Jakob, så gjer han det for å reinsa dei frå synd, trøysta dei og binda om såra deira, og for å gjenreisa Jerusalem som ein jødisk by som Jesus kan koma attende til. Korleis alt dette vil koma til å sjå ut, veit eg ikkje, men eg håpar å leva så lenge at eg får sjå det.