Marginalitet og helvete

Eg har hatt ein mistanke lenge, men fekk det stadfesta i dag då eg høyrde på radio: Eg er marginal. Dei som trur på helvete er nemleg det, vart det sagt, og eg trur på helvete, altså er eg marginal, og som marginal er eg vel også uinteressant, berre ein bagatell.


Det er ei undersøking som syner at dei som trur på helvete er mindre kriminelle enn dei som berre trur på himmelen. Ein kommentator i NRK-radio kalla det for agurkforskning. Helvete var noko middelaldergreier som me for lengst har fjerna oss frå her i landet. Me er betre informert enn at me går rundt å trur på slike barbariske ting. Er me? Ikkje eg. Eg trur på helvete, og tilhøyrer altså ei marginal gruppe.


Trøysta mi er at Jesus også er med i denne gruppa. Det gjev litt frimot.


Det er nesten ingen i Noreg lenger som trur på helvete, sa teologen i radioen.  Berre nokre sekter og svært få konservative kristne. Men dei er ikkje mange. Det er nesten ingen igjen av dei, vart det sagt i dag.


Men stopp litt: Kan det at nesten ingen trur på helvete seia noko om at helvete finst eller ikkje? Sjølvsagt ikkje. Anten finst ting, eller det finst dei ikkje. Om få eller mange trur at dei finst, spelar inga rolle.  Dersom alle trur at noko finst som ikkje finst, så finst det likevel ikkje. Om alle trur at noko ikkje finst, noko som faktisk finst, så finst det likevel. Me kan ikkje røysta over om noko finst eller ikkje.



Den ungarske legen Ignaz Philip Semmelweiss hevda på1840-talet at infeskjonar skuldast usynlege smittestoff, og at betre hygiene ville hjelpa. Kollegane hans lo av han. Nesten ingen trudde på usynlege ting. Men fleirtalet tok feil. Bakteriane fanst jo likevel, og desse brydde seg ikkje om at nesten alle sa at dei ikkje eksisterte.


Eigentleg trur eg ikkje på helvete. Men eg trur på Guds ord, på Bibelen, på Jesus, og Jesus snakkar om helvete, ja, om helvetes eld til og med. Guds ord fangar meg. Jesus fangar meg.



Eg må tru på Jesus, og då må eg tru på det han seier. Elles trur eg ikkje på han. Til Nikodemus sa Jesus:  "For så elska Gud verda, at han gav Sonen sin, den einborne, for at kvar den som trur på han, ikkje skal gå fortapt, men ha evig liv." Dette trur eg på. At Jesus har frelst meg frå fortaping, dvs. helvete, og at denne frelsa er mi om eg trur på han. 

Kristendom er ein frelsesreligion, og Jesus er ein frelsar. Men dersom det ikkje finst ein dom, kva skal me då frelsast frå?


Men domen er uunngåeleg og vil råka alle som ikkje har elska Guds openberring.

"Free Asia Bibi"

Den 40 år gamle fembarnsmora Asia Bibi sit i fengsel i Pakistan. Ho er dømt til døden for blasfemi. Grunnen er at ho proklamerte for nokre kvinner at Jesus lever medan Muhammed er død. Ho treng vår forbøn. Denne songen går no verda over.

Søskenkjærleik opnar for Gud. Tale i Kristkyrkja 10.juni

http://www.mediafire.com/?rk09195owvykbv5

"Jesu død på korset er den viktigste begivenhet i verdenshistorien!" !"

Uttalen kjem frå tidlegare SV-formann og mangeårig statsråd Erik Solheim. Eg tenkte: Det er ikkje rart at marxisten Audun Lysbakken tok frå han stillinga som miljø og utviklingsminister. Det er nok ikkje plass til ein som diggar Jesus på topp i ateistpartiet SV.

Men Solheim har naturlegvis heilt rett. Ingen har forma vårt land og vår vestlege kultur som Jesus Kristus. Det kristne evangelium har meir enn noko bestemt kva me i vår del av verda ser på som rett og rimeleg, og korleis me bør leva liva våre.

Men dei som no veks opp får ikkje høve til å bli godt kjent med kjerneforteljingane i Bibelen. No skal dei læra om alle religionar i skulen, og det som skjer er naturlegvis at dei blandar alt i ein graut og ikkje lærer om nokon religion i det heile tatt. Det veit eg svært mykje om sidan eg underviser i religion, livssyn og etikk i den norske skulen. Etter at elevane har hatt RLE i mange år, er det urovekkande mange av dei som ikkje kan noko av dei ulike religionane, ei heller om kristendomen og Jesus.

Det er ikkje mindre enn ein tragedie at barn og unge i Noreg ikkje lærer seg å be til Jesus og at dei ikkje lærer seg å skjøna kva som hende då Jesus døydde på krossen, det som i følgje Erik Solheim er den viktigaste hendinga i verdshistoria.

Kvifor er dette det viktigaste som har hendt? Jo fordi Jesus på krossen tok bort alle syndene våre slik at me ved å tru på han kan bli rettferdige for Gud.

I alle andre religionar utanom kristendomen må menneska etablera og bygga opp sin eigen lagnad og si eiga rettferd. Du får som fortent. Men me som er kristne har lært oss å forstå at me ved tru på Jesus får det motsette av det me har fortent. "For alle har synda og står ærelaus innfor Gud, men me blir rettferdiggjort ufortent ved hans nåde ved forløysinga i Jesus Kristi blod." Romerbervet 3,21.   Hadde verda forstått og trudd dette, ville alt ha vore heilt annleis. Det er sikkert.

Tetunane på Timor fann Gud då han talte til dei på deira eige språk

Bibeloversetting er essensielt i alt misjonsarbeid. Framst i rekka finn me Wycliffe bibeloversetjarar. Sjå på denne videoen og merk deg kor Guds hjarta opnar seg for folk når dei får Guds ord på sitt eige språk.

Foto: World Wildlife Fund

Tale i Rosendal 20.mai

 Ein flott gjeng var samla til gudsteneste i Rosendal i dag for å lovsynga Jesus, lytta til hans ord og ha fellesskap. Under finn du lydfil av talen.

http://www.mediafire.com/?9c1ygjch10xvlup

Omvending og syndsforlating

"I hans namn skal omvending og syndsforlating forkynnast for alle folkeslag!" Lukas 24,47

Oppdraget er udiskutabelt. Me skal forkynna omvending og syndsforlating for alle folk, ætter og tungemål. Det er ein proklamasjon av Kristi siger. Han har fått all makt i himmel og på jord, og menneska har plikt til å overgje liva sine til Jesus. Då får dei tilgjeving for all synd, rett til å bli Guds barn og arvingar til det evige riket som Jesus skal etablera når han kjem att for å døma levande og døde.  Omvending og syndsforlating heng saman. Det finnst ikkje syndsforlating utan omvending. Kva er omvending? Det er å snu seg mot Jesus, sanna syndene sine og overgje seg 100% til han. Det greske ordet for omvending er metanoia som tyder å endra sinn, eller innstilling. Eit uomvendt menneske kjenner ikkje Gud, og bryr seg knapt om han og hans interesser. Ein er framand for Gud, og ein let seg leida av det som er akseptert av folk flest, av tidsånda.

Men me er skapte til å leva saman med Gud, æra han og tena han. Når det går opp for folk at ein ved å leva heilt "normalt", overhovudet ikkje oppfyller Guds plan med livet, at målet for livet er å elska, æra og tena Gud, at ein ved å leva "normalt" bommar totalt på livsmålet og bevegar seg ubønhørleg mot domen, då vaknar nauda og sorga i folk, sorg over å vera på feil veg mot feil mål og over å ha levd på feil måte. Då dukkar alle dei vonde syndeminnene opp, og ein skammar seg over det ein har gjort, tenkt, sagt og meint. Dette er det me kallar personleg vekking, og alle som opplever denne gjennomlysinga, vil elska bodskapen om omvending og syndsforlating. Dei vender med glede om til Gud, innrømmer alt som plagar samvitet, overgjev liva sine til Jesus og stolar på at det han gjorde på krossen er tilstrekkelege til frelse for alle menneske, som skrive står.

I våre dagar vil folk gjerne ha tilgjeving for syndene sine, men dei vil ikkje venda om av heile sitt hjarta til Gud. Det går ikkje. Gud gjev berre si tilgjeving til dei som vender om.