Advent 2023. Dag 5

Kjære Jesus! Du kom til oss, ikkje berre for å visa deg fram for så å reisa frå oss att, men du kom for å bli. Opna ordet ditt for oss no når me skal dela det med kvarandre. Amen!

Så sant du trur på Jesus og er ein kristen, bur Jesus i deg. Du er fødd på nytt, er blitt ein berar av Gud, fått del i guddommeleg natur, som Peter formulerer seg. Det handlar om ein personleg transformasjon. 

Gud er i deg, noko som har enorm betydning for dei du pleier kontakt med, for liksom Jesus er blitt ditt håp, kjem du med håp til dei du har rundt deg. Eit kristent menneske formidlar alltid håp, ikkje motløyse. Det siste ville vera heilt meiningslaust i og med at me har fått den ånd hos Gud som ikkje frambringer møtløyse, men ei ånd som gjev kraft, kjærleik og visdom, som me les i 2.Tim 1. 

Og som om dette ikkje skulle vera nok: Jesus er også med deg, seier han i misjonsbefalinga, slik at alle som møter deg, møter han før dei møter deg. Dette er jo berre heilt strålande. For det betyr at du som kristen påverkar folk med Gud i kraft av at du berre finst.  Og Jesus sa det jo sjølv til læresveinane sine i Matteus 5 at "de er verdas lys og jordas salt". Ikkje at dei skulle bli dette ein gong i framtida, t.d. på pinsedag, men at dei allereide var lys og salt. Korleis kunne det ha seg? Jo, dei trudde på han, og ved trua hadde han teke bustad i dei. 

Jesus stadfester dette for oss i Johannes 15 når han seier: "Eg er vintreet og de er greinene", og dette var jo medan han var hos dei reint fysisk. Og han sa: Dersom de blir i meg, så blir eg i dykk, og de skal gå ut og bera frukt, frukt som varer. Den fysiske, menneskelege sida av Jesus var ikkje heile sanninga om han. Han var Gud, og Gud er ånd, og som sann Gud kunne han bu i venene sine før han ved sin soningsdød bana veg for at Anden kunne koma til dei i all sin fylde og starta ein heilt ny epoke både i dei liva deira, og i verdshistorien. 

Paulus skriv i Galaterbrevet 2,20: "Eg er krossfesta med Kristus, eg lever ikkje lenger sjølv, men Kristus lever i meg, og det livet eg lever i kroppen, lever eg i trua på han som elska meg og gav seg sjølv for meg."

Kva vil eg fram til? Eg vil at du skal rekna med Jesus, at han har frelst deg på ein solid måte og at han bur i deg og er med deg. 

Ikkje strev med å få noko til på hans vegne. For din funksjon er hans sak. Du skal berre takka han for at det er sant, at han er i deg og verkar gjennom deg. 

Og kjem det inn noko i livet ditt som forstyrrar dette, så gå til Gud med det. Synda sannar me og alle bekymringane legg me fram for Gud i bøn og påkalling med takk, som Paulus skriv i Fil 4,7. Då kjem Guds fred som går over all forstand og varar hjarto og tankane våre i Kristus Jesus. Det er ein herleg erfaring. 

ra

Advent 2023. Dag 4. Misjon og advent

Lat oss be: Herre, du kom til verda for å gje oss frelse, fellesskap, fred og håp. Lys for oss når me no skal dela ditt ord med kvarandre. Amen! 

Himmelens Gud talte til Abraham og sa: "I deg skal alle slekter på jorda velsignast." 1.Mosebok 12,3

Dette hende for nesten 4000 år sidan, og i dag ser me det skjer framfor augo våre. 

Det gjekk 1800 år frå Abraham fekk denne lovnaden til Jesus kom for å bringa fram eit fullkome offer til frelse for alle menneske, og før han sende læresveinane ut i verda for å proklamera sigeren han hadde vunne over synda, døden og djevelen, og kalla alle menneske til omvending og tru. 

Nå har det snart gått 2000 nye år. Kor står me? 97% av alle som bur på jorda kan i dag høyra bodskapen om Jesus på morsmålet sitt. Dei 3 siste prosenta, som forresten utgjer omlag 300 millionar menneske, snakkar bortimot 2000 ulike språk som enno ikkje er bibelspråk. 

Men utviklinga går fort. Kvar veke vert det starta tre nye bibeloversettingsprosjekt, og rundt 2035 reknar ein med at bibeloversetting innan alle språk der det er behov. 

Evangeliet har sidan Jesu himmelfart gått sin sigersgang over jorda. Nokre gongar veldig fort, andre gongar har ting stått stille. Lenge. Men over alt der evangeliet får skikkeleg fotfeste, blir menneska rikt velsigna. Dei opplever fullkomen frelse frå synd, at Jesus bryt den makta som synda og satan har hatt over liva deira, og han kjem med Den Heilage Ande og forvandlar folk frå innsida, slik at dei snur seg bort frå dei vonde gjerningane sine, og strekker seg etter det som er godt for seg sjølv, familiane sine, for naboar og samfunn. 

For over tusen år sidan kom evangeliet til Noreg. Det vart til enorm velsigning for landet. Funksjonshemma barn kunne ikkje lenger drepast ved fødsel. Alle, inkludert slavar og trekkdyr, skulle ha ein fridag i veka. Slavar skulle kunna dessutan kjøpa seg fri, om dei ønskte det.  Polygamiet vart erstatta med monogamiet, og kvinnene fekk samtykkerett ved giftarmål. Det vart forbode å driva med trolldomskunster, svart magi og blodhemn. Gud vart integrert i kvardagslivet. Folk skulle venda seg mot aust og be til den heilage Kristus om godt år og fred, om at alle deler av landet skulle vera råd å bu i, at kongen skulle bevarast uskadd, vera folket sin ven, og om at Gud skulle vera ven åt alle, for å sitera §1 i Gulatingslova som faktisk går attende til Håkon den gode på 900-talet. Lova slo fast at me alle står under Gud, og under han er me alle like. For første gong vart høg og låg, rik og fattig, ung og gamal, kvinne og mann, fri og træl, funksjonsfrisk og funksjonsskadd tilkjent same menneskeverd. Det var heilt nytt, og ei stor velsigning, og det det vart definert at det var dei sterke og rike si plikt å dra omsorg for dei små og svake i samfunnet. Noreg hadde vore eit ættesamfunn. Men kristendomen utvida perspektivet og forma oss som ein nasjon.  Smått om senn endra Noreg seg frå eit hemnsamfunn til eit nådesamfunn, frå eit maktsamfunn til eit rettssamfunn. Alle dei smålege, barnslege, lunefulle, lastefulle, og ubereknelege norrøne gudane vart kasta ut til fordel for den kvite Krist, fredsfyrsten som hadde vunne over synda døden og djevelen, han som elskar alle og ein kvar, og som me den dag i dag elskar over alt som tenkjast kan. For ei velsigning han har vore for landet vårt. Og sjølv om hans posisjon i dette folket gradvis har blitt svakare dei siste åra, har ikkje me som trur på han mista håpet om at kristentrua kan koma attende enno mektigare enn før. Enno er det mange kristne i dette landet som ber Kristus med seg ut i kvardagen, og så lenge det er tilfelle, er det ikkje grenser for kva godt som kan skje.

På 1980-talet kom Abrahams velsigning til ei lita folkegruppe på Papua Ny Guinea,  umanakainafolket, som tel omlag 2000 individ. Ingjerd og Sigmund Evensen hadde saman med barna sine dukka opp i landsbyen Bonenepi i 1978 for å gje denne stamma Bibelen på deira eige språk. Alle var redde desse menneska som inntil nyleg hadde vore kannibalar, og som elles berykta for å vera grusomme. Ord som tilgjeving og nåde eksisterte ikkje i språket deira. Dei levde i eit hemnsamfunn, og sjølvmordsraten var skyhøg.  Men det kom til å endra seg dramatisk då evangeliet begynte å lysa inn i hjarto deira. Kristus kom til dei med lys og håp. Djevelens makt vart broten, og i dag er umanakainasamfunnet eit nådesamfunn der Kristus rår og folk tek vare på kvarandre som søsken. Det skjedde som Gud hadde sagt til Abraham: "I deg skal alle slekter på jorda velsignast." 

I Had An Encounter With Jesus | David's Testimony

Advent 2023, del 2

Bønn: Herre Jesus Kristus. Du er Guds ord, og du talar til oss når me samlar oss ditt namn for å lytta til deg. Me ber om at du skal gjera det no også. Amen! 

Alt på syndefallet sin første dag, kom Gud til sine fortapte menneskebarn og tente ei stjerne av håp for dei og i dei. 

Dei hadde blitt lurt av slangen til å bryta det eine bodet som Gud hadde gjeve dei. Djevelen, som talte gjennom slangen, må ha tenkt: Dette gjekk jo veldig lett, og han var sikkert ganske optimistisk etterpå med tanke på at han skulle forpurra alle Guds planar med menneska og jorda. 

Hans strategi er gamal og effektiv. Han startar med å så tvil om Guds ord, for så å endra det bilete me menneske har av Gud, og få oss til å tenkja at den gode Gud som har skapt oss og som berre vil oss godt, eigentleg er kjip og har mange goder som han ikkje vil dela med oss andre osv. 

Det er særleg innafor fire områder me lett let oss lura, og det er når det gjeld sex, pengar, berømming og makt, og desse er alltid meir eller mindre vikla inn i kvarandre.  I Edens hage handla det om makt: "Gud veit at den dagen de et av treet, skal de bli som han!" Hallo folkens! Denne kunnskapen har Gud, og den har han ikkje delt med dykk. Han har sagt til dykk at de skal døy, men sanninga er den motsette: Dersom de bryt bodet hans, skal bli som han og leva i evig lykke. Då han sa at det var forbode av dykk å eta av treet til kunnskap om godt og vondt, så var det fordi han vil undertrykkja dykk for all framtid. Men no må det bryta dykk ein veg ut av tvangen og inn i fridomen, den fridomen som no berre Gud nyt og held for seg sjølv. 

Slik får han folk til å føla når han freistar dei til fall. Bak den ulovlege handlinga ligg det noko fantastisk, ny rikdom, ny anerkjenning, nye mulegheitar osv. 

Djevelen er og blir ein håplaus løgnar. Han lovar gull og grøne skogar, eit Soria Moria. Men på den andre sida av fallet ligg skam, moralsk og åndeleg degenerering, einsemd, dårleg samvit, anger og tap av glede. 

Adam og Eva kom akkurat dit, og då Gud kom til dei i hagen om kvelden, kom han til to dødsdømde og fortapte menneske. Det såg veldig mørkt ut både for dei og for Guds planar med verda.

Men då er det at Gud tenner eit lys av håp. Det blir aldri så mørkt i livet ditt som det var denne dagen i Adam og Eva sine liv, og det blir aldri så mørkt av Gud ikkje kan tenna eit håp for deg, eit håp med hold i, eit håp som held. 

"Kvinna si ætt skal knusa hovudet ditt," sa Gud til slangen, "men du skal hogga han i hælen." Slangedreparen skulle ikkje koma frå det umerka. 

Kva var det slangen høyrde: "Ein dag skal det koma eit gutebarn, avla av Gud og ikkje av mann, fødd av ei kvinne, ein mann som i mogen alder skal knusa di makt over menneska."

Dette er første profetien om Jesus. Han kom, stod fast i alle freistingar han møtte på, oppfylte Guds lov til punkt og prikke, tok på seg all verdas synd, vart krossfesta, leid og døydde før han stod opp att tredje dagen, og alle som tek imot han, dei får retten til å vera Guds barn, dei som trur på namnet hans, for å sitera Johannes 1,12. 

"Den som har Sonen, har livet", skriv Johannes ein annan plass. Du forstår: "Han er vårt håp", som Paulus uttrykkjer seg ein plass. Ikkje eit kanskje skjer det-håp, men ein levande håp, eit sikkert håp. Har du han, trur du på han, då har du framtid og håp. 

Former Hezbollah Fighter Recalls Encounter with Jesus: 'God Didn't Desig...

Advent 2023. 1. dag. Det handlar om at Jesus skal koma att om ikkje så lenge.

 

I våre dagar er det mange adventskalendrar med svært ulikt innhald. Det meste fangar ikkje mi interesse, og har vel strengt tatt lite og ingenting med advent å gjera. Difor lagar eg no min eigen, og den skal handla om Jesus og Guds rike. Advent er eit latinsk ord som tyder «kome», og handlar m.a. om alt det gode som skal skje når Jesus kjem tilbake. For det er han alle truande ventar på, at han skal koma frå himmelen for å dømma levande og døde, og for å skapa ein ny himmel og ei ny jord der det ikkje er meir vondskap liding og død, eit univers der rettferda rår.

Jorda er full av urett, og uretten har sine røter i kvart einaste menneskehjarta, i karakteren vår. Jo, det finst mykje urett i politikk og økonomi, men denne uretten er der fordi menneska som formar politikken og lagar dei økonomiske systema er urettferdige. Me har det i oss alle saman: Me lyg, baktalar, stel, irriterer oss, hevdar oss, skryt,  nedvurderer Gud og vår neste, bryt ekteskapet, er egoistiske, utøver vald, tenker nedsetjande om folk, tek livet av våre ufødde barn, er gnitne og grådige, driv med trolldom og det som verre er. Jo, eg veit at me ikkje er berre slik. Men slik er me også.

Og fordi me er slik, fortener me ikkje å koma til himmelen. Me fortener å bli dømt i den evige eld, som skrive står, den domen som er tiltenkt Guds fiende, djevelen, og alle hans demonar. Men oss ville Gud frelsa frå denne domen. Difor kom Jesus som eit lite barn til jorda i Betlehem, fødd av ei jomfru. Han var menneskeleg som oss, men han var likevel annleis: Han gjorde aldri noko urett, og fordi han var Guds mektige Son, og fordi han var rein, kunne han ta på seg våre synder og døy for oss på ein kross. Av den grunn, og fordi han er så uendeleg god, tilbyr han oss tilgjeving heilt gratis ved at me innrømmer syndene våre og stolar på han og hans frelsesverk.

Då tek han bustad i oss, og han forvandlar oss frå innsida slik at me ikkje lenger forsvarar vår eigen urett, men innrømmer og vender oss bort frå alt slikt, og slik at me alltid strekker oss etter det gode.  

Kvar einaste som trur på Jesus og som let seg døypa, erfarer dette. Livet blir nytt. Men når Jesus kjem att, skal heile skapinga fornyast. Og det skjer når den kristne bodskapen har nådd ut til alle folkeslag, og difor har adventstida også med kristen misjon å gjera.  Dette som ei innleiing. Meir advent i morgon.

Eit ekstraordinært vitnemål