Advent 2023. Dag 11. Underfull rådgiver

Eg takkar deg, Jesus, for alle som trur på deg og som elskar kyrkja. Takk for sanningsordet, evangeliet, som ein gong også kom til oss.

Må ordet ditt spreia seg til alle land og folk.  Send og utrust tenarane dine til å gå til alle byar, landsbyar og avkrokar på jorda for å disippelgjera kvart einaste folk og nasjon, og gjer oss villige til å gå når du kallar oss ut. Amen!

"For et barn er oss født, en sønn er oss gitt. Herreveldet er lagt på hans skulder. Han har fått navnet  Underfull rådgiver, Veldig Gud, Evig far, Fredsfyrste."Jesaja 9:6

Disse ordene ble sagt av profeten Jesaja  om Jesus 700 år før han ble født. Vi har allerede snakket om den første delen av dette verset. I dag skal vi konsentrere oss om ett av de mektige navnene han bærer, nemlig Underfull rådgiver. 

Hans råd finner vi først og fremst i Bibelen. Når vi står i en klemme, hender det at et bibelvers dukker opp i tankene våre som blir oss til hjelp. Da er det Den hellige ånd, som også er Jesu ånd (Jesaja forresten kaller "råds og styrkes Ånd") som er på farten. Han minner oss om alt som Jesus har lært oss, og hele Bibelen er hans verk. Derfor er det så viktig at vi leser hele Bibelen, leser og studerer, fordyper oss og memorerer, for da har Ånden noe å minne oss om.

Det største og viktigste spørsmålet et menneske kan stille er :"Hva skal jeg gjøre for å bli frelst?" En romersk fangevokter i Filippi stilte dette spørsmålet. Det kan vi lese om i Apostelgjerningene kap. 16. Og Paulus svarte ham: "Tro på den Herre Jesus, så skal du bli frelst, du og familien din." 

Dette er Guds råd til frelse. Og det er en strålende sannhet at når en familiefar aksepterer Jesus, aksepterer Gud hele hans familie. Ta med deg dette ordet i dag, du som er urolig for dine barns tro og framtid.  

Og så tenker jeg i dag på verdens politikere som står til halsen i problemer, og som på død og liv skal prøve å løse dem selv uten å konsultere Kristus, han som alltid kan gi de rådene som løser problemene. For en eventyrlig dårskap. Og prøv å forstå meg rett: Det er ikke FN sine løsninger verden trenger nå, men Kristi løsninger. Mange av dem finner de i Bibelen. Det er bare å ydmyke seg og lese, og kaller de på ham og be han om hjelp. Da kan de begynne med å respektere de ti bud, og så vil han gi dem all den visdommen de trenger for å styre verden inn på rett spor. For begynnelsen til visdom er å frykte Herren, og ingen frykter ham uten å holde de ti bud. Det gjelder både på privat og offentlig. 

Menneskerettane og den kristne trua, del 3

 Menneskerettsfråsegna artikkel 4 seier:  "Ingen må haldast i slaveri og trældom. Slaveri og slavehandel i alle former er forbode!" 

Dette er altså internasjonal lov. Likevel reknar ein med at det er fleire slavar no enn nokon gong i historia, nærare bestemt rundt 40 millionar. Dette er menneske i Europa som på tvers av landegrenser vert utsett for sosial dumping (også i Noreg, Global Slavery Index reknar med 9000 slavar i Noreg), kvinner som er sexslavar i Thessaloniki, Amsterdam og andre europeiske byar (også norske), anleggsarbeidarar i Dubai, kvinner som jobbar som "hushjelper" i rike arabiske oljeland og blir fråtekna passa sine og utnytta både økonomisk og seksuelt, barn som jobbar i tekstilindustrien i søraust-Asia, flyktningar frå Syria, Irak og Iran som jobbar på fabrikkar i Tyrkia, folk som flyktar frå eitt afrikansk land til eit anna endar også fort opp i slaveri. Gjeldsslaveri er også eit vanleg fenomen i verda i dag. I tillegg veit me at kinesiske styresmakter tek organ frå uighurar  som dei har internert i "omskuleringsleirar", og sel organa på ein svært luguber verdsmarknad. Kristne skulejenter vert kidnappa av islamistar i Nigeria og brukt som sexslavar, kristne jenter som vert kidnappa og tvangsgifta med muslimske menn i Pakistan, lista er forferdeleg lang. 2021 er karakteristisk nok blitt av FN utropt til "Det internasjonale året for eliminasjon av barnearbeid". 

Det var metodisten William Wilberforce som gjennom mange tiårs kamp (frå 1790-talet til 1832)  i det engelske parlamentet som først fekk kjempa gjennom eit forbod mot slavehandel i engelske koloniar. Han var sterkt motivert av det kristne evangelium som legg så stor vekt på menneskeverd og personleg fridom. 

Då Abraham Lincoln fekk avskaffa slaveriet i USA, var han også motivert av kristendomen. Det måtte ein borgarkrig til, men han vann fram. 

No er det tid for ny kamp mot det uverdige slaveriet som er så utbreidd  i denne verda. Og det skjer heldigvis ting. ILO, FN og mange organisasjonar jobbar mot dette svineriet, samt nokre kristne organisasjonar og kyrkjelydar. 

Kampen mot slaveri legg innafor kristendomens kjerneområde, og burde vore lett å engasjera seg i for kristne. 

Menneskerettane del 2

FN ratifiserte denne universelle fråsegna 10.desember 1948.

I forgårs omtalte eg artikkel 3. I dag hoppar eg attende til artikkel 1 og 2 som utgjer fundamenta for dei 27 rettane som følgjer. For det første: Artikkel 1 framstiller alle menneske som "brør", og slår fast at alle er pliktige til å oppføra seg mot kvarandre som søsken, dvs handsama kvarandre i kjærleik. Kor kjem denne tanken frå? Bibelen. Skal det vera meining i å snakka om ein "brorskap" mellom alle menneske, må dette botna i eit felles farsskap. Den einaste plassen der me finn at alle menneske har eit felles opphav er i Bibelen. Der blir det poengtert at alle stammar frå Adam og Eva, og dei to er skapt av Gud i ei eiga suveren skaparakt. Og ikkje berre det: Han skapte dei i sitt bilete for å vera hans representantar overfor resten av skaparverket. Me skulle vera som han mellom våre medskapningar. Det at me er skapte i Guds bilete løftar kvart einaste menneske til dei store høgdene. Me er blitt gjort "lite ringare enn Gud" som me les i Salme 8. 

Artikkel 2 slår fast at alle menneske har same verdi uavhengig av kjønn, hudfarge, religion, politiske haldningar eller kva det skal vera. Kor kjem dette frå? Frå Bibelen. Den første som slo ettertrykkjeleg fast at alle menneske, jødar, grekarar, kvinner, menn, barbarar, slavar og frie, har same verdi, var apostelen Paulus. I Galatarbrevet presiserer han at alle er inkludert i Guds kjærleik, alle er inkludert i Kristi frelsesverk og alle blir Guds barn ved å tru på Jesus. Her stiller alle likt. Galatarbrevet blir kalla Bibelens Magna Carta, det store fridomsbrevet, og Menneskerettsfråsegna hadde vore komplett umogeleg utan føringane som Bibelen har gjeve oss på dette som handlar om det absolutte menneskeverd. 

Magna Carta, det store fridomsbrevet frå 1215 som sikra den engelske adelen grunnleggjande rettar overfor den engelske kongen. Det var eit langt steg mot demokrati i Europa. 

Overrasking frå Victor Normann

I går sto Victor Normann fram i Dagsnytt 18 og overraska både meg og sikkert mange andre med å gå imot regjeringa sin nye strame asylpolitikk. Han sa at det me bør gjera er å opna grensene å ynskje folk hjarteleg velkomen både ut frå humanitære grunnar, og fordi me så sårt treng til arbeidskraft i dette landet. Det var frydefull tale. Næringsminister Andersen skulle svara på dette og snakka om at det å ta imot mange som ikkje har trong for vern vil føra til sveikking av asylinstituttet. Korleis kan det at mange får asyl sveikka asylinstituttet? Vil det ikkje heller styrka det? Har ikkje FN for lengst kritisert den norske stat for å sveikka vedkomande institutt ved ikkje å gje folk asyl som heilt klårt etter FN si vurdering av sin eigen konvensjon skulle hatt det? Og det har FN sin høgkommisær faktisk gjort, utan at regjeringa har brydd seg noko om det. Men ære vere Normann. Må han berre bli høyrt.