Klagemålet mot Gud

Menneske over heile verda står i dag fram og dristar seg til å opptre som Guds domarar. Denne arrogansen går tilbake til syndefallet. Det hadde skjedd noko forferdeleg med Adam. Før han åt av den forbodne frukta, eksisterte ingen mistanke mot nokon i hans hjarta. Gud var hans store lidenskap og Eva hans store kjærleik. Adam levde i flytsona. Men fallet sette eit alvorleg skilje i hans historie. Gud spurde: "Kva har du gjort?" Han svara: "Kvinna som du gav meg, lokka meg...." Kva ligg i dette: Det er som om han vil seia: "Gud, problemet ligg ikkje hos meg, eg er berre eit offer ditt påfunn! Det var jo trass alt DU som gav henne til meg, og du burde visst betre. Gud, det er din feil alt saman. For når du visste kva som kom til å skje, korleis kunne du gje meg denne kvinna? Dersom du er allvitande, allmektig og god, burde du jo ikkje ha gjort det, og sidan du likevel gjorde det, kan du ikkje vera......"

Ser du kor gamalt dette er? Tenkjer du slik som dette? Verda er full av folk som tenkjer slik. Det er den høgste vondskap. Gud er berre god, rein, rettferdig og sann. Og så dristar me oss , i all vår vesaldom,til å leggja skulda for vår eigen dårskap på han. Kor dum går det an å bli? Det er visst ingen grenser.

Klagemålet mot Gud toppa seg då Jesus kom til verda. Han var Guds einborne Son, Gud av Gud, lys av lys osv. Kva gjorde me med han? Tok livet av han. Kvifor? Fordi han avslørte vår vondskap. Lyset vart for sterkt, og for å verga oss, stempla me han som historias største bedragar. I staden for å gje han rett og overgje oss til hans kongedøme, avviste me han som ein fiende av det gode. For å gjera det klårt: Dersom du ikkje trur på Jesus, har du stempla han som historias største lygnar.

Men det er ikkje så lurt. For Jesus sto opp att frå dei døde, han lever, og han skal ein dag døma levande og døde, også deg som les dette. Og det store er: dersom du vil, kan du i dag bli frelst frå alle dine synder ved rett og slett innrømma dei og forandra haldning til Jesus Kristus. I staden for å vera likesæl til han, eller yta han motstand, kan du overgje deg til han og følgja han for resten av livet. Då gjer du det som er rett, og du hamnar der han er. Står du han imot, har du din ende på livsens bossplass (helvete) der det logar og brenn natt og dag, den plassen som er bestemt for djevelen og hans englar, men ikkje for deg.

Vår grunnskade og Guds medisin

Ingen menneske likar å ta ansvar for eigne feil, og slett ikkje for eigen vondskap. Heilt frå me er små syner me talent for å skulda på andre når noko gale skjer, og er det me held på med rein vondskap, prøver me å framstilla det som rettferdig på ein eller annan måte. Det gjeld ikkje berre folk som er tiltala for folkemord, men det skjer mellom vanlege folk på jobben eller i heimen. Å innrømma skuld er det vanskelegaste som finst for oss.

Kor har me det frå? Det starta med vår far Adam. Då Gud spurte han kva han hadde gjort, sa han: "Kvinna som du gav meg, lokka meg! Og eg åt."

Solidariteten mellom Adam og Eva var broten. Han prøvde å få mestedelen av skulda over på henne, og på Gud.... "som du gav meg."

Adam hadde forandra natur. Han såg ikkje si rolle lenger som beskyttar, ikkje for andre enn seg sjølv. Han var kalla til å verna skaparverket, inkludert Eva, men han enda opp med å bli eit ynkeleg menneske som ville berga seg sjølv ved å skulda på henne, og på Gud.

Så vart me slik, alle saman. Ektefellene og Gud må bera skulda for dumheitane våre, og slik aukar synda i liva våre dag for dag dersom me ikkje stoppar opp og tek eit kraftig oppgjer med oss sjølve og seier til Gud: "Det var eg som gjorde det som ikkje skulle gjerast. Det var eg som sa det som ikkje skulle seiast. Det er eg som er mannen/kvinna du søkjer. Eg har synda mot min ektefelle og mot deg, og eg har prøvd å frikjenna meg ved å finna feil hos henne/han. Tilgje meg for Jesu skuld og hjelp meg til å venda om og kom til meg og forandra meg frå innsida slik at eg ikkje vel å lyga meg frå ting i framtida."

Det store er: Gud kjem til oss når me snakkar sant og tek det fulle ansvaret for det me seier og gjer. Han kjem til oss og endrar vår natur slik at me igjen begynner å fungera som forsvararar og ikkje som aktorar.

Jesus Kristus var slik heilt gjennom. Han var "den andre Adam" som stilte opp og av eigen fri vilje tok ansvaret for alle våre synder. Det kosta han livet. Han var ein sann forsvarar av deg og meg, og hans død på krossen var ei heltegjering som opna for uendeleg med tilgjeving for oss. Me kan berre henta ut alt me treng. Men reglane er klåre: me får ingenting så lenge me prøver å frikjenna oss ved å syna til andre sine feil. Då bevegar me oss berre bort frå Gud og like i den evige undergangen.

På fast grunn

Den verda me lever i er heile tida i rørsle. Avisene er fulle av store overskrifter, og me får eit inntrykk av at det me les har historiske dimensjonar. Men det stemmer nesten aldri. Etter kort tid er det meste gløymt av dei fleste, og nye ting dukkar opp som krev vår merksemd.

Ein gamal gresk filosof som levde mange hundre år før Kristus (var det Thales?) sa to ord som er blitt hugsa for all framtid: "Alt flyt!" Eg trur det var Are Kalvø som i eit kåseri kommenterte det slik: "Sanneleg skulle det ikkje mykje til for å bli berømt på den tida!"

Og alt er i rørsle. Stjerner, planetar og galaksar i makrokosmos, atomer og elektronar i mikrokosmos. Og historia flyt forbi oss, tankar og idèar kjem og går, store og små hendingar, og du og eg er i endring. Blodet flyt i årane våre, me veks til, blir eldre osv.

Og me spør: Er det noko som er fast? Noko som alltid er sant? Noko som eg kan byggja livet mitt på?

I alle fall kan me fort bli samde om at både menneske, og det som menneska skaper er flyktige og forgjengelege ting. Det som var sant i går, er tvilsamt i dag og heilt feil i morgon. Å stola på menneske og det menneskelege er sanneleg å byggja livet på sand, for ikkje å seia kvikksand.

Det var vel Arkimedes som uttrykte seg slik: "Gje meg eit fast punkt, og eg skal flytta jorda!" Han fann aldri eit slikt fast punkt, så det vart ikkje noko flytting.

Du anar kor eg vil hen: JESUS KRISTUS ER DET EINASTE FASTE PUNKTET I TILVÆRET. Han er den Gud som skapte himmel og jord og alt bevegeleg. Han er den Gud som vart menneske for å frelsa alle oss menneske til seg sjølv. Han er den Gud som sigra over døden, sto opp att for aldi meir å døy, og han er den Gud som tok på seg vår vondskap for å fjerna syndene våre ein gong for alle med sin offerdød. JESUS STÅR FAST. HANS KJÆRLEIK TIL DEG TEK ALDRI SLUTT. HANS VERK FOR OSS STÅR FAST OG DET GJER OGSÅ HANS ORD OG LØFTER. Dette kan du tru på, leve på og leva for.

Rop av glede for Herren

Salme 98 i Bibelen er fin. Den handlar om å synga nye og friske songar for Herren. Sangen er ei gåve som Gud har gjeve oss, ei gåve som me skal bruka for å gleda han og kvarandre med.

Når Gud oppfordrar oss til å syngja, har det heilt spesielle grunnar. I denne salma les me at Guds heilage arm har gjeve han siger, og at han har gjort si frelse kjend for alle nasjonar, og at han har vist truskap mot Israel.

Det er to ting du som les dette skal ha som teikn på at Gud er Gud og at Jesus snart kjem att for å døma levande og døde: Guds frelse er i ferd med å bli gjort kjend for alle verdas folkeslag, og Herren hentar Israels folk tilbake til Israels land. Gud beviser seg sjølv gjennom desse to store verdshistoriske hendingane som skjer rett framfor augo på oss den dag i dag. Her er det folkens berre å tru, synga til Guds pris og forkynna hans storverk.

Gud gjer store ting midt i mellom oss. Han skaper tru i folk og frelser dei, han reiser opp nedbrotne menneskeliv, restituerer øydelagnde ekteskap og kjem med håp til folk som ikkje ser nokon utveg.

Slik er Gud. Han er god, og tenkjer berre på korleis han skal nå oss med sin godleik, korleis han skal få oss til å opna opp hjarto våre for han slik at han kan koma inn i vårt mørke med sitt lys. Difor må du som les dette berre opna opp og invitera han inn. Han er ikkje sein med å ta deg på ordet. Lukke til!

Kva Alpharadin KAN gje oss, og kva det IKKJE kan gje oss!

På 90-talet begynte professor Øyvind Bruland (til venstre, foto: Aftenposten) og doktorgradsstuden Roy Harvig Karlsen å forska på nye og meir målretta kreftmedisiner. Etter mange år føreligg det eintydige resultat som syner at medikamentet Alpharadin gjev pasientar som er svært sjuke av prostatakreft ei forlenga levetid på 3 månader, og mindre smerter enn det som desse pasientane elles ville hatt.

Det er grunn til å tru av denne medisinen også vil ha svært gunstig effekt på brystkreft hos kvinner og kreft i skjelettet hos begge kjønn.

Me er glade for all medisinsk framgang, og det er stort når folk får forlenga livet og betra livskvaliteten. DETTE ER DAGENS GODE NYHEIT. Me elskar godt nytt. Det er ikkje så ofte dei kjem, men altså idag.

Men ingen positiv nyheit kan nokon gong overgå det kristne evangelium, bodskapen om at all vondskap, sjukdom og naud og elende er overvunnen av Jesus Kristus, og at me ved å tru på han vert tilgjevne og frikjende av Gud vår FAR, og at HAN GJEV OSS EIT EVIG LIV, og ikkje berre eit lenger liv.

Eit lenger liv er bra. EIT EVIG LIV ER BETRE.

Behandlinga med Alpharadin er nok spinndyr, og det vert sagt at dei som no driv selskapet Algeta vil bli styrtrike. Me unner dei det.

MEN EVANGELIET ER GRATIS. Jesus har betalt prisen for vår frelse og han har gjort oss alle rike ved at me har Han, tilgjeving for syndene, barnekår, håp, glede, lækjedom, fridom, verdiar som overgår alle millionane til alle millionærar og milliarderar.

Klokskapen i korrupsjon

Då Quatar fekk tildelt fotball-VM 2022, trong ein ikkje vera profet for å skjøna at nokon i FIFA hadde fått pengar under bordet. Fleire i toppleiinga er i dag anklaga for å ha teke imot slike pengar, om enn ikkje Joseph Plattar som du ser på bilete. I alle høve har han gått fri så langt, men det er grunn til å tru av det kjem nye avsløringar i denne saka framover. Ting tyder på det.

Korrupsjon er eit stort problem, ikkje berre i FIFA, men i heile samfunnet. Korrupsjonsjegaren Eva Joly har synt oss at både franske og islandske politikarar har late seg bestikka, og ho meinar at ho berre har rørt ved toppen av toppen av eit isfjell.

Jesus også lærer oss også at det heftar mykje urett ved pengane, og at ein kan betala seg til det meste her i verda. Men han snur dette faktum i ein litt overraskande retning. Han seier: Det er klokt å sikra seg her i verda. Du bør ikkje sky noko middel med tanke på å få posisjon hos Gud, få retten til å bli Guds barn og få del i det evige livet. Den som ikkje tek i bruk alle tenkelege og utenkelege middel for å oppnå denne høge stillingen, har ikkje forstått noko som helst. Det er ikkje lett å lausriva seg frå denne verdas syndige gleder. Men kjemp for å koma inn i Guds rike, for mange vil forsøka, men dei vil ikkje klara det. Porten er trong og vegen er smal som fører til livet, og få er dei som finn han.

Gud kan ikkje bestikkast. Og ikkje trengst det heller. Jesus Kristus har på ærleg vis med sitt eige blod betalt betalt alt som skal til for at du skal kunna få barnekår hos Gud med alle rettar og rikdomar. Det er for deg berre for deg å takka han for dette og kalla på Gud som Far.

Men du kan ikkje kombinera å vera Guds barn og dyrka syndige gleder. Gud krev av deg av du er heil og reinskoren. Uærlegdom, ureinskap og trollskap av alle slag må du gje avkall på for å vera ein sann kristen. Du må rett og slett venda om frå synd, og det er denne prosessen som er vanskeleg, ja, umogeleg om ikkje Gud hjelper deg. Men det vil han om du ber han om å forbarma seg over deg.

Èin konge

Det er Kristi himmelfartsdag, og i dag fokuserer me berre på JESUS. Verda er full av kongar og regentar, men det er berre èin som har tittelen "Kongen over kongane og Herren over herrane på jorda", og det er JESUS. Han sa: Eg har fått ALL MAKT i himmel og på jord. Kven gav han denne makta? Gud vår Far. Korleis gjorde han seg fortent til denne makta? Ved å sona verdas mange synder og sigra over døden. Kva betyr det at han har fått all makt? At han har rett til å tilgje alle menneske som ber om det, at har har rett til ditt hjarta og din lojalitet og at alle regentar på jorda er forplikta på å styra i samsvar med hans bod og vilje, og at han ein dag vil døma dei etter det.

Då Jesus fòr opp til himmelen, sette han seg ved Gud, vår Fars høgre hand. Der utøver han si regjering ved å dela ut Anden til alle menneske som vender om, ved å leida venene sine i gjennomføringa av planane sine. Kva er Jesu planar? Å forkynna den kristne bodskapen for alle folkeslag, slik kunnskapen om hans herlegdom til slutt dekker heile jorda. Når det har skjedd, kjem han attende på same måten som han fòr opp, for å frelsa alle dei som trur og døma dei vantru og vrange. Difor: Ta imot han i hjarta ditt, lat deg forsona med han og ver med i det fantastiske arbeidet som det er å gjera andre kjent med ein slik konge. Der Jesus vert høyrt og trudd, der er Guds rike. Dette riket er fullt av kjærleik, tilgjeving og kraft. Kom deg inn i det og ver med oss andre å utvida grensene for det og fylla det med tilgjevene folk.