Krigen mot Gud

Den ideologiske kampen som no rasar mot Israel, er ein kamp mot Gud. Alle skjønar at det er den israelska regjeringa si sure plikt å få setja ein stoppar for Hamas som peprar byane i sør-Israel med dødbringande rakettar. Slik sett burde det vera i alle nasjonars interesse å støtta og forsvara Israel, for dersom ikkje Israel har rett til å forsvara innbyggjarane sine, har ingen andre det heller. Men nesten ingen støttar Israel. Berre USA. Noreg ser ut til å gå lengst i fordøminga. Jens Stolt. meiner dei brukar for kraftige verkemidlar. Men då må me spørja: Kva meiner han så er høvelege verkemidlar? Kunne han tenkt seg å seia noko om det? Har han så enorm militærstrategisk kompetanse at han i det heile kan seia noko som helst om kva som i dette tilfelle er høveleg og uhøveleg? Truleg ikkje. Han berre masar.

Nei, grunnen til dette oppstyret er sjølvsagt at det er Israel, Guds utvalde folk, som forsvarer seg. Venstresida i norsk politikk har heilt sidan 70-talet hata Israel, jødedom, kristendom og Gud. Det er ikkje logisk. Det er åndeleg. Denne rørsla er full av ateistar og humanetikarar som helst vil utsletta den jøde-kristne arven, og dei har arbeidd utrøyteleg med å fjerne kristendomen frå skular og barnehagar, og no faktisk også frå kyrkja. Dei ser sjølvsagt den nære koplinga det er mellom jødedom og kristendom, og kjempar mot begge deler. Dette er folk som gjev seg ut for å vera fredselskarar, men då hadde dei for lengst protestert heftig mot Hamas sine mange tusen rakettar inn i Israel. Nei, desse menneska er ikkje motstandarar av krig. Mange av dei er sogar for væpna revolusjon, og dei har ingen vanskar med å støtta militante islamistar. Nei, desse menneska er berre imot Israel, kristendom og Gud. Og det verkar som om journalistane både i dei store riksavisene og i NRK og TV2 sympatiserer med dei, og brukar sivilbefolkninga si liding for å demonisera Israel og jødar. Men det er ugyldig. For sivilbefolkninga i Gasa har sjølv vald leiarane sine, og dei støttar Hamas sin aggresjonspolitikk mot Israel.

Om eg ikkje har hjarta for skadde og drepne barn? Sjølvsagt har eg det. Eg ber om at Gud skal verna barna i dette infernoet. Og eg gremmar meg ved tanken på at Hamasterroristane brukar dei som levande skjold for å vekka vestens sympati. Det er eit sorgens kapittel. Men det ser ikkje ut til at denne organisasjonen skyr noko som helst. Dei veit godt at dei må tapa militært, men mediakrigen kan dei vinna, men då må dei sørga for å få vist fram døde og skadde barn. Det er eit høgt, kynisk og brutalt spel. Og vinn Hamas mediekrigen, kan dei lett koma til å vinna totalt. Det er dei levande klår over.

Eg ber om at Gud skal verna borna i Gasa, ikkje berre frå Israel sine bomber og granatar, men mot Hamas som i eine augneblinken bruker dei til skjold i krig, og i neste no fyller dei med hat for å senda dei ut som sjølvmorsbombarar mot skuldlause menneske.

Korleis skal me vinna?

Kristne har berre 3 våpen i kampen mot det vonde: Me kan be, hjelpa og forkynna. Det er alt. Men det er nok. Driv me på me dette, er me uimotståelege. Då kan motstandarane våre kontrollera gatene og media, men dei taper mot oss likevel. Snart har me ikkje berre overvunne dei, men me har vunne dei for Kristus. For kristne som ber, hjelper og forkynner (vitnar), er surdeig. Små fellesskap gjennomsyrer heile samfunnet.

Normisjon i tenkeboksen

Rolf Kjøde seier i eit intervju med Vår Land i dag at Normisjon vurderer å lausriva seg frå Den norske kyrkja. Det er den teologiske utviklinga i dette kyrkjesamfunnet som aktualiserer problemstillinga.

Det er sjølvsagt heilt naudsynt for Normisjon å løysa banda til Den norske kyrkja. Det er mange grunnar til det. Men når ei kyrkje aksepterer vranglære, er det farleg for folk å bli verande i henne. For vranglæra opnar kyrkja for Vranglæraren som er djevelen, og han er med respekt å melda ikkje å vera i hus med. Han fangar oss rett og slett i løgnene sine.

Kyrkja si oppgåve er å løysa folk frå synda og djevelen. Men når synd mot 6 bodet vert akseptert og ikkje påtalt av kyrkja sine hyrdar, bind kyrkja syndaren til synda og djevelen. Det kallar me forføring, og Jesus vil fella ein streng dom over alle forførarar. Den norske kyrkja er vorten ei kyrkje under Jesu dom.

Men det kan eikvar kyrkje lett bli. Me står i ein mektig åndskonflikt i våre dagar, og ingen av oss er upåverkelege. Det veit, eg etter å ha forkynt Guds ord ein mannsalder, alt om. Det er ofte ein kraftig indre kamp når Ordet skal opp på talarstolen. Kva vil eg tena eller tapa på å forkynna Guds ord reint og uforfalska? Kva skal eg profilera? Kva skal eg dempa? Og kvifor?

Ingen unngår kampen. Men me treng stå saman, formana og hjelpa kvarandre i dette. For kampen for det som er sant er kampen for livet.

Men i tillegg til å ha ein sunn teologi og bibelsk forkynning, er det ein sterk trong i Noreg for å utvikla kyrkjelyden som søsken og tenarfellesskap. Bibelen syner oss ein kyrkjelyd der medlemmene står kvarandre nært, jobbar tett saman for utbreiing av evangeliet, prøver og kallar sine eigne hyrdar osv. Ein treng ikkje vera så mange. Jesus sa at når to eller tre samlast i hans namn, vil han vera midt i mellom dei. Og er ikkje det eit uttrykk for kyrkjelyd? I det minste vil det vera sant dersom desse 2-3 menneska samlast regelmessig og ofte, og overgjev seg til dette fellesskapet i den hensikt å vera ei vekstcelle for Jesus.

Far og son

Sjå på denne sjarmerande og tankevekkande snutten.

Takk til Siv Jensen

Siv Jensen er, saman med Ingebrikt Sørfonn, så langt eg har fått med meg den einaste politikaren i landet som no står fram og forsvarar Israel sin rett til sjølvforsvar. Det står det respekt av, og alle me som elskar Israel og jødefolket har grunn til å takka henne for dette. I debatten med Kristin Halvorsen på NRK TV i kveld var ho glimrande og påviste klårt og tydeleg at det er terroristorganisasjonen Hamas, sterkt støtta av bandittregima i Syria og Iran, som heilt og fullt må ta på seg ansvaret for krigen i Gasa. Ved å skyta mange tusen rakettar mot sivile mål i sør-Israel, pressar dei Israel til å gå til forsvarskrig, og eg reknar med at heile hensikten med provokosjonane er å framprovosera ein større krig i området, eller ved å bruka sivile som skjold mot Israelske soldatar å skaffa Israel nye fiendar og seg sjølv nye "vener". Hamas er nok styrt frå Teheran, og me veit jo alle kva jødehataren Amadinejad tenkjer om Israel: Det skal bort frå kartet.

Odd Karsten Tveit sa forresten i intervju like etter debatten mellom Siv Jensen og Kristin Halvorsen, at dei einaste som støttar Hamas er Syria og Iran. Men det er ikkje sant. Noreg er i same gruppe. Det er litt av eit selskap me søkjer.

Det undra meg forresten enormt at Dagfinn Høybråthen ikkje stilte opp til støtte for Israel i demonstrasjonstoget i Oslo i kveld. Han har jo markert seg som ein sann israelsven. Ville han ikkje bli sett saman med Siv Jensen? Ville han tekkast redaktøren i Vårt Land? Det luktar merkeleg av taktikkeri av dette, og det skuffar. Det er meir enn nokon gong tid for å vera tydeleg. Me får vona at dette anfallet av otte sig av han. Men det er alltid ein fåre for at når ein begynner å trekkja seg, vil otten berre auka.

Me må halda fram med å be om frelse og fred for Israel og Jerusalem. Gud har enorme planar med dette folket sitt, og det må me ikkje mista av syne. Og fordi det er slik, vil Satan gjera alt som står i hans makt for å øydeleggja det. Men utviklinga går no fort mot den dagen då Israel skal sjå opp til Jesus som dei forkasta, og dei skal gråta sårt over han og ta han til hjarta og finna frelse og lækjedom i hans sår.

Israels rett

Norske politikarar og norsk media hyler mot Israel. Det gjer dei alltid når Israel forsvarer seg mot åtak. Eg kan ikkje vera med på denne konserten. Den israelske regjeringa har plikt på seg til å forsvara innbyggjarane i sør-Israel mot Hamas sine rakettar, og korleis skal dei kunne ta vare på denne plikta utan å avvæpna Hamas? Det raseriet som Noreg og nokre av arabarstatane rettar mot Israel, er ikkje logisk. Ingen i Halden kunne tenkt seg ein einaste dag å leva i frykt for rakettåtak frå Sverige. Då hadde dei forventa at det norske forsvaret føretok seg eitt eller anna. Kva har me elles eit forsvar til om det ikkje skal forsvara eit lands innbyggjarar mot våpenmakt frå framande makter? Men Israel skal ikkje ha denne retten. Dette er ikkje logisk. Så kan ein orsaka at kvinner og barn vert råka. Og ein må be om at det skjer i minst mogeleg grad. Men det er no ein gong slik at eitkvar folk deler lagnadsfellesskap med leiarane sine. Slik har det alltid vore, på godt og vondt.

Du formar i stor grad ditt eige 2009

GODT NYTTÅR TIL ALLE LESARAR AV DENNE BLOGGEN. MÅ 2009 GJE DYKK MANGE GLEDER, OG MÅ HERREN GJE DYKK FRAMGANG I ALL DYKKAR GJERNING TIL BATE FOR ANDRE.

Kjære truande ven!
Sørg for å ha din forankring i Gud! Det må du ha når du skal tena andre menneske. Dersom me manglar forankring, har me i lengda lite å gje til andre. Men når me lever i Gud og har vårt sinn og vår tanke grunnfesta i Kristus, er det ingen grenser for kva godt me kan gjera. Og det trengst i denne tida. Det bles kalde vindar i verda. Men frå Gud kjem det ein stadig mild bris som varmar oss og held oss åndeleg levande og vitale. Dersom du i 2009 klarar å halda deg nær til Gud vil dette året by på langt meir enn du kunne forventa av godt. Då vil han fylla deg og bruka deg langt utover dine eigne evner. Du vil vera ei velsigning berre i kraft av den du er i Kristus. Utover dette vil eg ikkje prøva å spå om 2009. Det vil slå feil. Men dersom kvar av oss som sanna Jesus som Herre tek vare på oss sjølve, vil det til saman bli ein sterk flaum av nåde som renn ut over samfunnet. Me kan hjelpa kvarandre med det. Lukke til.

Helsing Jens