Advent 2023, dag 15. Fredsfyrsten

Lat oss be: Gode Heilage Ande! Gje oss den hjelpa me treng i dag for å forstå Guds ord. Amen! 

Det siste namnet kongsbarnet i Jesaja 9,6 skulle bera var Fredsfyrsten. 

Og der har du Jesus. Han er kongen som etablerte fred mellom himmel og jord, mellom oss som er fulle av synd og den heilage, treeinige Gud, han som er verdas dommar. Men den synda han skulle dømma, tok han på seg sjølv, gjekk inn i døden med ho og kasta ho i ein botnlaus avgrunn. Slik skapte han fred med sitt blod, skriv Paulus til efesarane. 

Kjære ven! Synda er borte, og vegen til Gud er open for alle som vil ha fellesskap med han  og som vil innretta seg etter hans vilje. Kvar einaste som kjem til Gud i tillit til Jesus og hans frelsesverk, blir eit tempel for Gud. Det er ikkje berre slik at me flyttar inn i himmelen når me blir kristne. Himmelen flyttar inn i oss, og me himmelen kjem himmelens fred. 

Kor mange gongar har du ikkje høyrt vitnemål frå nye kristne at dei fekk fred då dei fann Jesus? Det er heilt vanleg. Dette er den freden som går over alle forstand. Fornuften fortel oss at me burde vera urolege for både det eine og det andre. Likevel er me ikkje det. Me adresserer grunnane til uroa vidare til Jesus, og så overtek Guds fred i sinnet. 

Ein dag skal Jesus koma att og setja føtene sine på Oljeberget. Då skal han etablera fredsriket sitt. Me kan lesa om dette riket i Jesaja 2 vers 1 ff. Dette riket skal ha Jerusalem som sin hovudstad. Det er vanskeleg heilt å sjå for seg korleis dette blir, men me anar at det blir ei fin tid for verda. Då skal djevelen bindast for ein periode på tusen år slik at han ikkje kan bedra menneska med løgnene sine lenger, og det blir fred mellom nasjonane. Men dette er så stort at me berre kan kvila tankane i det i små augneblink før me vender attende til kvardagen og evangeliseringa for å bringa Guds tilgjeving og fred til dei me møter på vå4r veg som alle kjempar kvar med sitt. 

Forbod mot konvertering og "konverteringsterapi"

Tysdag 12. desember vedtok Stortinget forbod mot konverteringsterapi. I den samanheng har eg gjort meg nokre tankar. 

I dei fleste muslimske land i verda er det forbode å påverka innbyggjarane med tanke på å få dei til å konvertera til ei anna tru. I tillegg har 11 delstatar i India også innført slike lover for å verna hinduar mot å bli eksponert for t.d. kristen forkynning.

I Iran, Saudi Arabia og Egypt er det faktisk forbode for muslimar å byta tru i det heile tatt, så sant du ikkje byter frå t.d. kristendomen til islam. Det blir sagt at det uansett er umogeleg for ein muslim å byta tru. Dei som ønskjer det, ønskjer det eigentleg ikkje. Det er berre utsette for mentale overgrep.

Desse antikonverteringslovene er naturlegvis i strid med artikkel 18 i Menneskerettsfråsegna, men denne fråsegna er det opp til kvarte enkelt land å handheva. Ingen totalitære statar bryr dei seg nemneverdig menneskerettane.

I Noreg har me no fått forbod mot det som vert kalla konverteringsterapi. Dette forbodet liknar på dei lovene som er omtalt ovanfor, men handlar om kjønn og seksualitet, og ikkje direkte om tru og religion. Men tru og religion blandar seg inn i alle livsområde, også det som handlar om seksualitet, og dermed vil nok den nye lova i Noreg også påverka trusfridomen.

Det er brei semje i Stortinget om at skeive skal ha rett til ikkje å bli utsett for påverknad med tanke på å endra legning eller åtferd. Dette er slik fordi Stortinget meiner det ikkje er trong for endring, og fordi det meiner at endring uansett er umogeleg. Dei som ønskjer endring, ønskjer det eigentleg ikkje. Dei er berre utsette for mentale overgrep.

Men dersom heteroseksuelle ønskjer å bli homoseksuelle, og få hjelp med det, vil dette ikkje råkast av lova. Grunnen er grei. Dei som ønskjer slik hjelp er i røynda homoseksuelle, dei har berre ikkje «kome ut av skapet» enno, og då er det jo ikkje konvertering, jmf boka «Homo» av Anette Trettebergstuen og Bård Nylund (2017)

Den nye lova legg ned forbod mot alle forsøk på å få skeive menneske å endra seksuell åtferd og identitet. Men no er det slik at kristen forkynning alltid har konvertering som mål. Bibelen snakkar om at menneska treng å venda om frå syndene sine for å oppnå tilgjeving og evig frelse, og det gjeld også frå homoseksuelle handlingar. Konvertering er rett og slett ein hovudsak i kristendomen.  

Det blir spennande framover å sjå korleis politi og domstolar vil handheva  den nye lova. Kultur og likestillingsministeren forsikrar om at lova ikkje råkar kristen forkynning. Men det er det faktisk ikkje ho som bestemmer. Det er domstolane sitt privilegium å tolka lovene.

Advent 2023. Dag 13. Evig Far

 Gode Far i himmelen! Du er den perfekte far for alle mennesker, og takk for at du en dag åpenbaret  deg også for meg som min far, en far som elsker meg med en evig kjærlighet. Når vi nå skal dele ditt ord med hverandre, gi oss Den Hellige Ånd slik at vi kan ta ordet til oss og ha hjelp av det. Amen!  

Og han skal kalles Evig Far! 

Det er litt underlig at dette er sagt om Jesus som jo er Guds Sønn. Kan han være Far og Sønn samtidig. Nei, han kan jo ikke det. Men han sier selv at han og Faderen er ett. De tenker og føler likt, og har den samme dype kjærlighet og omsorg for alle troende, og de har den samme lengsel etter alle som ennå ikke tror. Samme sinn, samme innstilling, samme holdning, samme mål, samme plan, like ønsker osv. 

Jesus sier selv: Den som har sett meg, har sett Faderen. Det er utelukkende ved å studere Sønnen vi kan få kunnskap om Faderen, og som Jesus sier i Matteus 11 at det er Han som kan åpenbare Faderen for et menneske. Ingen andre. Ikke Muhammed. Ikke Sigharta Gautama. Ikke Kon Fu Tse eller noen annen religionsstifter.

Og hvem åpenbarer Jesus Faderen for? De umyndige, de som ikke hevder seg selv, sine egne tanker, meninger og interesser i møte med Gud, men som bøyer seg for hans ord, bekjenner sine synder og vender seg bort fra dem. De som har en grunnleggende mistillit til sine egne vurderinger i åndelige spørsmål, og som bare har ett ønske: å få vite hva Gud tenker, mener og står for. De som har det slik får se Gud. 

Kjære kristne venn! Du kan stola på han som kalles Evig Far! Han har full kontroll på alt i livet ditt, helt ned til den minste detalj. Ingenting går ham hus forbi. Når du føler du trenger hans inngrep uten at det kommer, er det fordi han lærer deg opp og utdanner deg til det som ligger foran. Det kan oppleves vondt. Men det er helt nødvendig at han trekker seg litt tilbake. Men ikke ett eneste sekund tar han blikket sitt vekk fra deg. Hans hjerte er så ømt for deg, og det vil han at du skal vite så du aldri fortviler eller blir motløs. Før du vet ordet av det griper han inn og avslutter leksjonen, og solen står opp og alt blir bra. 

Advent 2023. Dag 12. Veldig Gud!

Bøn: Herre, vår lukke ligg i å kjenna deg og ditt ord, og du ber oss om å studera og grunda på dette ordet ditt slik at du kan fylla oss med Anden, og gjera oss lik tre som er planta ved rennande elvar, tre som ber frukt i si tid. Også i dag ber me om dette: Opna Skriftene for oss og syn oss hjarta ditt. Amen! 

"Han skal kallast Veldig Gud" Jes 9,6

På hebraisk er det slik at det du vert kalla, det er du. Jesus var altså Veldig Gud, skaparen av himmel og jord, alt synleg og usynleg. 

Jesus er Gud i velde, den Gud som regjerer over himmel og jord. 

Då han vart menneske, slutta han aldri å vera Gud. Barnet i krubba var Veldig Gud. Jesus på krossen var Veldig Gud. Han var Veldig Gud då han sigra over døden og stod opp frå grava , og det er han den dag i dag. Berre som Veldig Gud kunne han forsona verda med Gud. Kven andre enn Gud kunne ha rygg til å bera verdas synd? Ingen. 

Dei som såg etter, kunne sjå hans guddommelege herlegdom alt medan han gjekk som menneske på jorda. Han stilte stormen på Gennesaretsjøen, han kommanderte vonde ånder ut av folk, han reiste opp døde, og tilgav synder.  Då skein det guddommelege gjennom. 

Johannes skriv: Me såg hans herlegdom, den herlegdomen ein einboren son har frå Far sin, full av nåde og sanning. 

Og vidare: Ingen har nokon gong sett Gud, men den einborne Sonen har synt oss kven han er. 

Kor skal folk leita etter Gud for å finna han? I Jesus Kristus! Kor finn dei Jesus? I Bibelen og i kyrkja. Og alle som heilhjarta leitar etter Gud, vil garantert finna han. Det har han lova gjennom profeten Jeremia i kap. 29. 

Advent 2023. Dag 11. Underfull rådgiver

Eg takkar deg, Jesus, for alle som trur på deg og som elskar kyrkja. Takk for sanningsordet, evangeliet, som ein gong også kom til oss.

Må ordet ditt spreia seg til alle land og folk.  Send og utrust tenarane dine til å gå til alle byar, landsbyar og avkrokar på jorda for å disippelgjera kvart einaste folk og nasjon, og gjer oss villige til å gå når du kallar oss ut. Amen!

"For et barn er oss født, en sønn er oss gitt. Herreveldet er lagt på hans skulder. Han har fått navnet  Underfull rådgiver, Veldig Gud, Evig far, Fredsfyrste."Jesaja 9:6

Disse ordene ble sagt av profeten Jesaja  om Jesus 700 år før han ble født. Vi har allerede snakket om den første delen av dette verset. I dag skal vi konsentrere oss om ett av de mektige navnene han bærer, nemlig Underfull rådgiver. 

Hans råd finner vi først og fremst i Bibelen. Når vi står i en klemme, hender det at et bibelvers dukker opp i tankene våre som blir oss til hjelp. Da er det Den hellige ånd, som også er Jesu ånd (Jesaja forresten kaller "råds og styrkes Ånd") som er på farten. Han minner oss om alt som Jesus har lært oss, og hele Bibelen er hans verk. Derfor er det så viktig at vi leser hele Bibelen, leser og studerer, fordyper oss og memorerer, for da har Ånden noe å minne oss om.

Det største og viktigste spørsmålet et menneske kan stille er :"Hva skal jeg gjøre for å bli frelst?" En romersk fangevokter i Filippi stilte dette spørsmålet. Det kan vi lese om i Apostelgjerningene kap. 16. Og Paulus svarte ham: "Tro på den Herre Jesus, så skal du bli frelst, du og familien din." 

Dette er Guds råd til frelse. Og det er en strålende sannhet at når en familiefar aksepterer Jesus, aksepterer Gud hele hans familie. Ta med deg dette ordet i dag, du som er urolig for dine barns tro og framtid.  

Og så tenker jeg i dag på verdens politikere som står til halsen i problemer, og som på død og liv skal prøve å løse dem selv uten å konsultere Kristus, han som alltid kan gi de rådene som løser problemene. For en eventyrlig dårskap. Og prøv å forstå meg rett: Det er ikke FN sine løsninger verden trenger nå, men Kristi løsninger. Mange av dem finner de i Bibelen. Det er bare å ydmyke seg og lese, og kaller de på ham og be han om hjelp. Da kan de begynne med å respektere de ti bud, og så vil han gi dem all den visdommen de trenger for å styre verden inn på rett spor. For begynnelsen til visdom er å frykte Herren, og ingen frykter ham uten å holde de ti bud. Det gjelder både på privat og offentlig. 

Advent 2023. Dag 7

 "Og herrevelde kviler på hans skuldrar," las me i går.

Barnet i krubba i Betlehem var alle tiders konge. Det var gjetarane på Betlehemsmarkene som var dei første i verdshistoria som fekk høyra juleevangeliet. Engelen forkynte: "I dag er det fødd dykk ein frelsar i Davidsbyen  Betlehem. Han er Messias, Herren," som betyr frelseskonge og Gud.  

Heilt frå Jesus vart avla, heilt frå han var eit foster, var han universets evige konge. Frå den tid var det han som bestemte på jorda, frå den tid er det han kvart menneske skal svara for. 

I Salme 2 les me om jord,iske kongar som opponerer mot Herren og han som Herren har salva. Og det får me jo seia gjeld dei fleste av dei. Det er lite klokt. Salmisten skriv at dei bør ta forstanden fatt og bøya seg for den store kongen, lyda, tilbe, tena og tilbe han. 

Dersom Gud har ein bodskap til statsministrar, presidentar og kongar, så er det dette: Bøy dykk for Herren, tilbe han og kyss skjelvande støvet for hans føter. De er hans tenarar. De er forvaltarar. De er vikarar. Dersom de berre vil gjera tinga på dykkar eigen måte, følgja ubibelske ideologiar og ikkje respektera lovene hans, og dersom de ikkje vil rådføra dykk med han når de utøver embeta dykkar, då blir han vreid på dykk og vil dømma dykk. Herreveldet er nemleg hans.

Men dette gjeld faktisk for alle menneske. Alle er underlagt Gud. Alle må venda om til han, tilbe og lyda han om dei vil leva rett og vera ein del av hans evige rike.

Men Jesus er Herre også over alt som vil herja med oss og vil riva oss ned, sjukdomar, demonar og mektige djevelske krefter og fyrstar som rettar sitt skyts mot enkeltmenneske, barna i mors liv, familien, kyrkja og Israels land og folk. Alt som er etablert av Gud rasar og krigar djevelen mot. Men han må vika når kyrkja reiser seg for å be, og  når Jesus sjølv, som svar på kyrkja sine bøner, reiser seg på truna si og rettar septeret sitt mot djevelen og medhjelparane hans. Då må dei vika unna. 

Medan han var på jorda, dreiv Jesus ut mengder av vonde ånder som plaga folk.  Han sette folk fri frå alt slikt. No har han overført denne tenesta til oss som trur på han. Han har utrusta oss med himmelens kraft og autoritet til å kalla menneska til omvending og tru, til å driva ut vonde ånder og til å lækja dei sjuke. Herreveldet kviler på hans skuldrar, og han delegerer makt og oppgåver til kven han vil. Dette er kyrkja sin arv. 

Advent 2023. Dag 6

Gode Gud og Far! Du gav oss eit barn, ein frelsar, ei enorm gåve med mitt og alle sitt namn på. Hjelp oss no å ta imot ordet ditt og han det handlar om. Amen! 

I Jesaja 9 finn me ein forunderleg og vidunderleg tekst, ein profeti om Jesus. Litt forkorta lyder han slik: "Det folket som går i mørket skal sjå eit stort lys, og over dei som bur i dødsskuggens land, skal lyset stråla fram. For eit barn er oss født og ein son er oss gjeven. Herreveldet er lagt på hans skuldrar." 

Eit sentralt spørsmål i denne teksten er: Kven er "oss"? Og svaret er: "Oss" er  "det folket som går i mørket". Og kven er det? I Matteus 4,12-17, der denne Jesajateksten er sitert, les me at det handlar om dei som på den tida budde i Sebulon og Naftalis land, også omtalt som "heidningars Galilea". Her må me ha klart for oss at Nord-Israel på den tida var befolka av ikkje-jødar. Sebulon og Naftali var jo mellom dei av Israels ætter som hadde blitt deportert og fordrivne av assyrarane i år 720 f.Kr. Dei var ikkje lenger der, og var blitt erstatta av heidningar. Me kan trygt seia at "oss" i denne teksten rett og slett er oss. 

Etter syndefallsdagen har det kvilt eit tungt mørke over oss menneske. Synda har gjort seg gjeldande i liva våre som ei destruktiv kraft som pregar kvardagen vår ofte meir enn me er klar over og vil innrømma. Synda er mektig og simpel, og jo meir me slepp ho til og gjev henne aksept, jo vanskelegare gjer me det for oss sjølve og for kvarandre. Og så er det eit faktum: Me kan ikkje fri oss frå henne sjølve. Ho er integrert i liva våre på ein ubehageleg måte, er blitt ein del av oss. Og hadde me ein gong hatt lyst å bli kvitt henne, kunne me ikkje det. Men lysta til å bli kvitt synda er lett å styra, for å seia det slik. Ho blandar seg inn i alt me seier og gjer, og ho er mørk, gjer det mørkt og gjer det umogeleg for oss å finna vegen til Gud, noko me ikkje ein gong vil før me blir introdusert for han som er det store lyset som splintrar dette mørket, JESUS KRISTUS. 

Han er Guds gåve til oss arme mennesker, me som bur i heidningeland, me som ikkje kunne frelsa oss sjølve. Han er vår, fordi han er oss gjeven. Han vart sendt til di og mi adresse. Jesusbarnet er vårt. Den vaksne Jesus er vår. Den krossfeste Jesus er vår. Den oppstadne Jesus er vår. Den herleggjorde Jesus er vår. Han er Gud og han er Guds gåve til oss. Og det som det handlar om for oss, er å innrømma at me har rota oss vekk, at me er syndarar langt inn i ryggmargen og har behov for ein frelsar og takka og ta imot han nett slik me er. Då blir synda vår dekka av hans tilgjeving, og for evig skjult for verdas dommar. Med Jesus i hjarta startar eit nytt kapittel, ja eit nytt liv for alle som tek imot han i tru, eit liv som Guds kjære barn, eit liv i Guds lys.